circulatorius
circŭlātōrĭus, a, um, adj. [circulator],
- of a mountebank, quackish (post-Aug.): jactatio, Quint. 2, 4, 15: volubilitas, id. 10, 1, 8: praestigiae, Tert. Apol. 23.
circulātōrius, a, um (circulator), marktschreierisch, gauklerisch, volubilitas, geläufige Zungendrescherei, Quint.: iactatio, Quint.: praestigiae, Tert. – subst., circulātōrium, ī, n. (sc. artificium) = ἀγυρτία, die Marktschreierei, das Gauklerhandwerk, Gloss.
circŭlātōrĭus, a, um (circulator), de charlatan : circulatoria jactatio Quint. 2, 4, 45, vantardise de charlatan.