Logeion | clamor

signa canunt et tollitur clamor
they sound the signals and a din is raised

clāmor, ōris, m.: a shout, et al.; loud cry or shriek, 2.488; a call, 2.769; clamor, outcry, shouting, 1.87; sound, roaring sound, 3.566. (clāmō)

clāmor (old form clāmŏs, like arbos, labos, etc., Quint. 1, 4, 13), ōris, m. [clamo].

A loud call, a shout, cry; of men and (poet.) of animals (very freq. in all periods and species of composition): facere clamorem, Plaut. Bacch. 4, 8, 33 (874): tollere, id. Curc. 2, 2, 27 (277); Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94; id. Q. Fr. 2, 1. 3; Liv. 3, 28, 2; Quint. 5, 10, 46; Verg. A. 3, 672 al.: tollere in caelum, id. ib. 11, 745: ad aethera, id. ib. 2, 338; cf.: clamorem mittere ad sidera, Stat. Th. 12, 521: edere, Cic. Div. 2, 23, 50: profundere, id. Fl. 6, 15: compesce, Hor. C. 2, 20, 23: clamorem audire, Ter. Hec. 317: magno clamore concurritur, Sall. J. 53, 2: clamor virūm, Verg. A. 1, 87: impium Lenite clamorem, Hor. C. 1, 27, 7: ingens clamor, Verg. A. 12, 268: laetus, id. ib. 3, 524: subitus, id. ib. 11, 609: nauticus, id. ib. 3, 128: dare clamorem, id. ib. 3, 566: it clamor caelo, id. ib. 5, 451 al. —
- B In partic., a friendly call, acclamation, applause: clamor secundus, Verg. A. 5, 491: dixi de te tanto clamore consensuque populi, Cic. Fam. 12, 7, 1: clamore coronae, Hor. Ep. 1, 18, 53; militum gaudentium, Tac. H. 1, 62 fin. al.—In plur., Cic. de Or. 1, 33, 152; id. Brut. 95, 326; id. Att. 1, 14, 4; Plin. Pan. 73, 1; 2, 6; Phaedr. 5, 5, 28; Quint. 12, 6, 4.—
- - 2 A hostile call, clamor, shout: clamoribus maximis judices corripuerunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; so Q. Fr. 2, 1, 3; id. Verr. 2, 1, 5, § 12 al.—
II Poet., of animals, a cry: gruum, Lucr. 4, 182; 4, 911: mergorum, Verg. G. 1, 362: apum, id. ib. 4, 76 al.—Of things, noise, sound, din: nubis, Lucr. 6, 147: ter scopuli clamorem inter cava saxa dedere, Verg. A. 3, 566: montium silvaeque, Hor. C. 3, 29, 39.

clāmor, ōris, m. (clamo), der laute Ruf, das Geschrei, a) der Menschen, cl. magnus, Cic., Caes. u. Sall.: civilis, der Mitbürger, Liv.: ingens, Höllenlärm, Verg. u. Curt.: acer, Cornif. rhet.: immodicus insolitusque, Plin. ep.: concitatior, excitatior, Liv.: cl. congruens (Ggstz. dissonae voces), Liv.: varius ac dissonus, Curt.: fremitus et clamor dissonus in diversa vocantium, Sen.: clamor populi infestus atque inimicus, Cic.: inconditus et trux, Curt. – clamores dissoni, Liv.: clamores incerti, Liv.: clamores aperti (unverhohlenes), Liv.: clamores nocturni, Liv. – cl. mulierum, Ter. – clamorem edere, tollere, Cic.: clamorem redintegrare, novare, renovare, saepe iterare, Liv. (s. Drak. Liv. 4, 37, 9): clamorem excitare, Liv.: hoc infiniti clamores commoventur, Plin. ep. – clamor oritur, exoritur, Sall.: fit clamor, Ov.: clamor auditur, exauditur, Caes.: clamor ad caelum fertur, Sall.: clamor perfertur ad alqm, Curt.: perfertur circa collem clamor, Liv.: clamor implet valles, Curt.: resonat clamoribus aether, Verg. – So nun bes. α) vom lauten, beifälligen Zuruf, lauten Beifall, Beifallsgeschrei, Jubel, clamor militum gaudentium, Tac.: clamor gratulantium (m. folg. Akk. u. Infinit.), Liv.: ille laudantium clamor, Quint.: cl. alacer, Curt.: incerti, ex utra parte maior auribus nostris accidat clamor, Plin. pan.: clamore et plausu fovere alqm, Tac.: clamorem mereri, Quint.: clamores captare, Sen.: Hortensius utroque genere florens clamores faciebat (erregte) adulescens, Cic.: haec sunt, quae clamores et admirationes in bonis oratoribus efficiunt, Cic. – β) vom lärmenden wilden Geschrei, clamor militum, Suet.: cl. utrimque, undique concursus, Hor.: alqm clamoribus et conviciis et sibilis consectari, Cic.: alqm clamoribus maximis corripere, Cic. – γ) vom Kriegsgeschrei, cl. militaris strepitusque armorum, Val. Max.: cl. proeliantium, Tac. u. Curt., proelii, Sen.: cl. hostium subitus, Phaedr.: clamor hostes circumsonat; superat inde castra hostium et in castra consulis venit, Liv.: clamor Romanus haudquaquam ignotus ad aures accĭdit, Liv.: clamorem tollere, Caes.: cum clamore ingenti invadere, Liv.: clamore sublato procurrere, Liv.: clamore ingenti provolare, Liv. – δ) vom Jammergeschrei, clamor aegri, Cels.: clamor supremus (bei einem Sterbenden), Ov.: clamor lugubris, Curt.: pavidus clamor fugientium, Angstgeschrei, Liv.: clamor paventium, Angstgeschrei, Liv.: clamor lamentantium mulierum, Liv.: clamores plorantium sociorum, Liv. – b) der Tiere, cl. asinorum, das Jahen Hieron.: cl. gruum, Lucr.: mergi clamorem ferunt ad sidera, Verg.: clamores laetissimos edere (v. einem Adler), Suet. – c) (poet.) lebl. Ggstde., der laute Hall, Widerhall, das Gebrüll, Getöse, clamor montium, Hor.: ter scopuli clamorem dedere, Verg. – ➳ Archaist. Nbf. clāmōs, ōris, m., s. Quint. 1, 4, 13.

clamor [CL] 1 loud noise. b shout, uproar, cry. c cry (raised on commission of felony). d report, rumour. reboans tanto clamore resulto Aldh. Aen. 68 (Salpix) 3; 9‥ bombus, hlowung, ‥ ~or tubis, cyrm WW; corvi ‥ cum magno ~ore volantes Gir. TH 28. b vastus tunc vulgi clamor ferit aethera mundi Aldh. VirgV 582; qui vocat saepissime in ~orem erumpit Eriug. Per. 580C; clamores inopum vigiles librare benigne D. Bec. 1498. c si cui latro occurrerit et sine ~ore [AS: butan hreame] sponte illum abire permiserit (Inst. Cnuti) GAS 331; si quis latronem ‥ sine ~ore [OF: senz cri] ‥ ceperit (Leis Will.) Ib. 497; si aliquem occidat, sit utlaga et persequatur eum cum ~ore omnis qui rectum vult (Leg. Hen. 11. 11) Ib. 557; homicidium ‥ quod dicitur murdrum, quod ‥ clam perpetratur ‥, ita quod non assequatur ~or popularis juxta assisam super hoc proditam Glanv. XIV 3; 1194 utrum levavit ~orem inde in visneto de roberia illa CurR RC I 36; 1200 audivit uthes et ~orem CurR I 230; 1202 ipse exivit et levavit uthes et ~orem, unde vicini ejus et villata ‥ venerunt SelPlCrown 10 (cf. ib. 15: quod francum plegium Theobaldi H. levavit ~orem et huthes super ‥ Robertum); 1221 primus qui venit ad ~orem ibi occisus fuit a malefactoribus PlCrGlouc 80; s1270 statim super eo facto venit prepositus domini abbatis ‥ cum ~ore et uthesio et invenit predictos Flemingos super mortuum predictum Thorne 1919; 1309 levavit ~orem de hareu S. Jers. XVIII 150 (cf. ib. 160: arestatus per ~orem de harou); 1321 de hiis qui ‥ ad ~orem patrie sequi vel arrestari non fecerint felones (Artic. Itineris) MGL II 359; 1460 cum daggariis extractis et verbis minatoriis ac hutesiis et magnis ~oribus Pat 490 m. 12. d communis ~or erat in partibus Cantebrigie ‥ quod ‥ Rogerus mortuus fuit State Tri. Ed. I 21; 1347 ~or factus fuit quod fieret solucio ibidem pro bonis captis ad opus regine Cuxham 418; ~or factus est bellum equestre posterius hostium ‥ resarciri G. Hen. V 13. 2 summons (leg.). 13‥ burgensis non veniet ad pretorem post occasum solis pro aliquo ~ore, si noluerit, nisi ~or fiat ab extraneo Cust. Preston 497. 3 complaint, protest. b (mon.) accusation (in chapter). si eorum ‥ sententiam ‥ parvipenderit, ad regem de eo ~or deferetur post xl dies (Leg. Ed.) GAS 631; a1085 plenam justiciam abbati V. fieri praecipio sic ut amplius ~orem non habeam Regesta p. 126; c1090 vide ne inde ~orem audiam pro penuria recti, super x li. forisfacture Cart. Rams. II 291 (cf. Eng. Roy. Writs xii); 1226 plenam justiciam fieri faciatis ‥, ne debeat inde ad nos iteratus ~or pervenire Pat 23; 1231 si secus egeritis, propter quod ad nos debeat ~or pervenire (Oxford) BBC 101; s1338 ex qua re ortus est ingens ~or in populo Knighton II 3. b Lanfr. Const. 174 (v. clamator 2); 1234 (v. clamare 4); in crastino in capitulo agat inde ~orem Cust. Westm. 13. 4 claim. b (w. falsus) false claim (or charge). in civitate [Cestre] ‥ xl s. emendabat ‥ ille qui ~orem inde [de terra alterius] faciebat, si suam esse debere non posset diratiocinare DB I 262b; ~ores quae [sic] sunt in Sudtreding (Lincs) DB I 375; 1091 nulli licuit ‥ nammum capere quin fieret inde ~or apud eum qui ~orem inde habere debuit Consuet. Norm. 507; 1100 ij hidas ab omni ~ore in perpetuum clamavit quietas Chr. Abingd. II 107; 1151 eam [navem] sine ~ore et forisfacto inde depellent Act. Hen. II I 20; si petens de ~ore suo prosequendo plegios invenerit Glanv. I 32; s1193 justiciarius ‥ ~ores equa lance dijudicans Diceto YH 112; 1199 precipimus ministris nostris quod plenariam justiciam eisdem fratribus ‥ faciant ‥ de omnibus ~oribus quos ipsi ostendent eis RChart 3b; 1301 si aliquis faciat ~orem de aliqua re ‥ et postea velit dimittere ~orem, sine forisfactura erit (Manchester) BBC 212. b qui de judicata et vadiata domino pecunia apud justiciam falso conqueritur, ‥ pro falso ~ore xx manc. culpa sit (Leg. Hen. 59. 14) GAS 579; 1200 S. et E. in misericordia pro falso ~ore CurR I 225; 1230 debet dim. m. pro falso ~ore Pipe 272; 1334 amerciatus fuit ‥ pro falso ~ore suo RScot 264b.

clāmŏr, (7) ōris, m. (clamo), [en gén.] cri de lʼhomme ou des animaux ; clamoren facere Pl. Bacch. 874, jeter des cris, faire du bruit ; clamorem profundere Cic. Fl. 15, pousser un cri ; mergi clamorem ferunt Virg. G. 1, 362, les plongeons poussent des cris || [en part.] a) cri de guerre : Liv. 4, 37, 9 ; b) acclamation : Hortensius clamores efficiebat adulescens Cic. Br. 327, Hortensius dans sa jeunesse soulevait les acclamations ; c) cri hostile, huée : Cic. Q. 2, 1, 3 || [fig.] bruit : ter scopuli clamorem dedere Virg. En. 3, 566, trois fois les rochers retentirent.

clāmor, ōris m (clamo)

1. het luid roepen, geschreeuw; ➤ ~ civilis van medeburgers; fremitus et ~ dissonus in diversa vocantium;
2. instemmend geschreeuw; ➤ clamore et plausu; ~ militum gaudentium;
3. afkeurend geschreeuw, boegeroep [inimicus];
4. (poët.) gebulder, echo [montium];
5. geweeklaag, angstgeschreeuw [mulierum; aegri; supremus bij een stervende];
6. krijgsgeschreeuw, strijdkreet; ➤ ~ militaris strepitusque armorum; ~ proelii; ~ hostium; clamorem tollere; cum clamore ingenti invadere.

clamor , oris. m.
大聲。吵閙。讚揚。Montium clamor 各山之應聲。Caecus clamor 混喧。亂聲。

Suggest a Translation
See an image

, Promulgatio. Inquesta super usu et usuagio Libertatum Monasterii Beccensis : Monachi tenent assisias suas in terra (de Buris) et faciunt eas proclamare, quando ipsas contigerit prorogari, et audivit pluries ipse (testis)qui loquitur Clamores fieri, etc.

. Idem quod Clameum, Practitis nostris, Clameur. Vetus Consuetudo Normanniæ cap. 57 : Plainte ou Clameur est quant aucun monstre à la Justice en plaignant soy, le tort qui luy a esté fait, afin qu'il en puisse avoir droit en Court. Lex Longob. lib. 3. tit. 1. § 11. Carol. M. 99. : Si de possessionibus... super eos Clamor venerit. Tabular. S. Petri Burgul. Charta 82. fol. 82. ann. 1089 : Si servus meus vel conlibertus ibi manens, mihi servire voluerit, de eo ad Monachos Clamorem faciam. Infra : Si aliquis ex meis eos, rel eorum censum capiat, absolute reddam, si Clamorem inde habuero. Charta ann. 1182. inter Instrum. tomi 4. Gall. Christ. col. 191 : Item si dominus Otto de aliquo hominum Abbatis Clamorem facit, quod non denarios quos debebat reddiderit, per Clamorem et justitiam Obedientiarii, vel ejus qui vicem Abbatis ibi aget, per unum testem vel per juramentum ille qui accusabitur se solvisse ostendet, vel capitale et tantumdem de emenda persolvet. Occurrit iterum apud Acherium tom. 9. Spicil. pag. 184. Baluzium, tom. 2. Hist. Arvern. pag. 781. in Maceriis Insulæ Barbaræ tom. 2. pag. 533. ex Charta Beatricis de Turre Dominæ Rossilionis pro Ordine Cartusiæ ann. 1280 : Exceptis bannis, Clamoribus personalibus, mero et mixto imperio. Margalet. in Stat. Aquens. cur. submiss. lib. 2. cap. 4. pag. 124 : Clamor, Clame, dicitur Quærimonia sive querela creditoris contra debitorem, eo quia quod facere promiserat, minime adimplevit. , pro Deferre. Charta ann. 1221. ex Lib. albo episc. Carnot. : Clamores igitur factos tenetur (major) ducere coram episcopo. . Vide Haro. , in Speculo Saxon. lib. 1. art. 62. § 1. et 3. . Charta libertatum Seiselli ann. 1285 : Qui contendit ponere fidei-jussorem de plano Clamore, qui cognitus est, debet 3. solidos. Chartular. Campaniæ Thuanum fol. 287 : Si aliquis hominum B. Martini Clamorem faciat de alio homine B. Martini, Præpositus B. Martini deducit et tenet placitum sine Viario : et si fuerit planus Clamor, videlicet usque ad valentiam 3. solidorum, totus Clamor est Præpositi. Qui circa rem parvi momenti versatur. Libert. villæ de Andeloto ann. 1269. tom. 8. Ordinat. reg. Franc. pag. 126. art. 4 : Planus Clamor per sex denarios emendabitur. Vide infra Planus. , in Consuetud. Norman. cap. 7. 95. Fausse Clameur, cum quis contra jus rem quampiam clamat, et in judicio petit. Charta libertatum urbis Seiselli : Si quis Falsum Clamorem fecerit, tres solidos debet. Consuetudines MSS. S. Juliani de Saltu in Lingonibus : Et la Clamors au Prevost vanra à 4. deniers de Tournois, et ne paiera l'en riens de Fause Clamor. , apud Tyrium lib. 12. cap. 25 : Si Veneticus super quemlibet hominem, quam Veneticum, Clamorem fecerit, in Curia Regis emendetur. Goffrid. Vindoc. lib. 3. Epist. 16 : Cum quondam de Sigebranno apud Comitem Clamorem facturus Vindocinum venissetis. Idem Opusc. 11 : Sæpe inter Monachos agitur, ut per eos qui de aliis in Capitulo Clamores faciunt, etc. Est queri de aliquo. Vide Clamare 2. , , Vide Huesium. , Debitum, quod ab aliquo repetitur. Testamentum G. Comitis Nivernensis ann. 1239. in Maceriis Insulæ Barbaræ : Propter Clamores vero meos pacificandos præcipio quod redditus S. Marcellini sint in manu executorum meorum. Testam. Amedei IV. Comitis Sabaudiæ ann. 1252. apud Guichenonum : Volo et præcipio quod omnes Clamores mei, et debita mea amicabiliter et sine strepitu solvantur. Eadem occurrit formula in Testamento Beatricis Comitissæ Provinciæ ann. 1263. Petri Comitis Sabaud. ann. 1268. Thomæ Comitis Sabaud. ann. 1288. et Aymonis Comitis Sahaud. ann. 1343. apud eundem pag. 64. 70. 75. 77. 98. 170. In Testamento Alionoræ Comitissæ Boloniæ apud Baluzium tom. 2. Hist. Arvern. pag. 119. Adde V. Cl. Dionysium Salvagnium. Boissium lib. de Usu feudor. pag. 378. Charta ann. 1187. in Tabulario Vindocin. fol. 277 : Guagia etiam, vel Clamores alicujus forefacti, sine assensu Prioris reddere non potest, nec quittare. , Debitum exsolutum. Charta Joannis Sacerdotis Ecclesiæ Lugdun. ann. 1192. inter Instrum. tom. 4. Gall. Christ. col. 24 : Habebunt quoque decimam eorum reddituum, quos de Ecclesia defuncti ejus habiturus est, a die obitus sui usque ad quintum Martium, post solutionem refectoriorum et debitorum, et Clamoribus pacificatis, ipsi vero debebunt Ecclesiæ nostræ possessionem et Missam in Natale Domini. Vide Pacificare. , Qui in procinctu prælii, atque adeo in ipso prælio inclamari a militibus solebat. Robertus Monachus lib. 2. Hist. Hieros. : Et hoc signum erat Bellici Clamoris ipsorum. Signum Clamoris, apud Will. Tyrium. Sed de Clamore bellico consulendæ omnino binæ nostræ Dissertationes ad Joinvillam, 11. et 12. Levare, in Edicto Philippi Pulchri Franc. Regis ann. 1303. idem sonat quod finem imponere clamoribus creditoris adversus debitorem : Item, quod quando Clamores fient de debitis et debita erunt contestata, eis detur quindena, ut moris est in majori parte Senescallie, quodque transacta quindena, Clamor non levetur per Bajulum, priusquam satisfiat de debito creditoris. Sed alias Clamorem Levare idem est ac conviciis, clamoribus et sibilis aliquem consectari, Gall. Huer aprés quelqu'un, ut fusius dicetur in voce Huesium. , quo suppliciter exoratur, ut opem ferat temporibus afflictionis. Hujusce Clamoris varias exhibent Antiqui formulas, ut Bernardus Monachus in Ordine Cluniac. part. 1. cap. 40. Anonymus quidam de rebus gestis in Monast. S. Michaëlis in periculo maris ineunte sæc. xii. ubi singulare refert hujus Clamoris exemplum adversus Thomam de S. Johanne nemorum Monasterii vastatorem, Scriptor Actorum MSS. S. Lauri, et Guido Monachus in Disciplina Farfensi cap. 37. ex quo hæc depromere visum est ad specimen aliorum : Hac ratione faciendus Ecclesiastici ordinis Clamor ad Dominum. Ad Missam principalem jam dicta Oratione Dominica Ministri Ecclesiæ cooperiant pavimentum ante altare cilicio, et desuper ponant Cruxifixum et textum Evangeliorum, et corpora Sanctorum, et omnis Clerus in pavimento jaceat prostratus canendo Psalmum, Ut quid Deus repulisti in finem sub silentio. Interim duo signa percutiantur ab Ecclesiæ custodibus, solusque Sacerdos ante Dominicum Corpus et Sanguinem noviter consecratum, et ante prædictas Reliquias Sanctorum, alta voce incipiat hunc clamorem dicere : Ostende nobis. Esto nobis Dom. Memento nostri Dom. Exurge Dom. Domine exaudi orat. In spiritu humilitatis et animo contrito ante sanctum altare tuum et sacratissimum Corpus et Sanguinem tuum, Domine Jesu, Redemtor mundi, accedimus, et de peccatis nostris, pro quibus juste affligimur, culpabiles contra te nos reddimus. Ad te, Domine Jesu, venimus, ad te prostrati clamamus, quia viri iniqui et superbi, suisque viribus confisi, undique super nos insurgunt, terras hujns Sanctuarii tui cæterarumque sibi subjectarum Ecclesiarum invadunt, deprædantur et vastant ; pauperes tuos cultores earum in dolore et fame, atque nuditate vivere faciunt, tormentis etiam et gladiis occidunt, nostras etiam res, unde vivere debemus in tuo sancto servitio, et quas beatæ animæ huic loco pro salute sua reliquerunt, diripiunt, nobis etiam violenter auferunt. Ecclesia tua hæc, Domine, quam priscis temporibus fundasti et sublimasti in honorem beatæ semper Virginis Mariæ sedet in tristitia, non est qui consoletur et liberet eam, nisi tu Deus noster. Exurge igitur, Domine Jesu, in adjutorium nostrum ; conforta nos et auxiliare nobis ; expugna impugnantes nos, frange etiam superbiam illorum, qui tuum locum et nos affligunt. Tu scis, Domine, qui sunt illi et nomina illorum, corpora quoque et corda eorum, antequam nascerentur, tibi sunt cognita. Quapropter eos, Deus, sicut scis, justifica in virtute tua, fac eos cognoscere sua malefacta, et libera nos in misericordia tua ; ne despicias nos, Deus, clamantes ad te in afflictione, sed propter gloriam Nominis tui et misericordiam, qua locum istum fundasti, et in honorem Genitricis tuæ sublimasti, visita nos in pace, et erue nos a præsenti angustia. Amen. Quo Clamore facto reportentur Reliquiæ suis locis, et dicat Sacerdos sub silentio Collectam, Libera nos quæsumus, Domine.

, Districtus. Clamor de Almacillis, in Foris Aragon. lib. 1. tit. Quod Ripacurcia, etc.

, Mulcta pecuniaria, quæ propter clamorem exigitur. Lit. ann. 1370. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 345 : Quod si..... ipsos consules..... contingeret poni in deffectu, vel ipsos debere Clamores et gaigia ;..... ipsi consules..... quitti et liberi perpetuo remaneant et teneantur solvendo medietatem dumtaxat talium deffectuum, Clamorum, gaigiorum, etc. Occurrit præterea tom. 3. pag. 117. et tom. 7. pag. 311. art. 5. Lit. remiss. ann. 1394. in Reg. 146. Chartoph. reg. ch. 152 : Petrus Rousselli in hæc verba prorumpit, Petre Florentii, tu es causa quod hac die avunculo meo deconstitit unus Clamor. Neque aliter intelligendum Clamorem levare, quam Mulctam ex Clamore exigere.

clāmor ōris, m

1 CAL-, a loud call, shout, cry: clamorem audivi, T.: tollere: ad aethera, V.: profundere: compesce, H.: magnus, S.: ingens, V.: nauticus, V.: it clamor eaelo, V.— A friendly shout, acclamation, applause: secundus, V.: coronae, H.—A hostile call, clamor, shout, C.—Of birds or insects, a cry, sound: gruum, mergorum, V.: apum, V.—A noise, sound, echo: scopuli clamorem dedere, V.: montium, H.

clamor

Saved

Recent