cogitabundus
cōgĭtābundus, a, um, adj. [cogito],
- thinking, thoughtful: Socrates, Gell. 2, 1, 2.
cōgitābundus, a, um (cogito) = σύννους (Gloss. II, 446, 57), sich den Gedanken hingebend, in Gedanken versunken, gedankenvoll, Gell. 2, 1, 2. Hyg. fab. 220. Firm. math. 5, 5.
cōgĭtābundus, a, um (cogito), qui est pensif, plongé dans ses réflexions : Gell. 2, 1, 2.