cogitare

cogitare [CL] 1 to think: a (absol); b (w. obj. cl. or acc. & inf.). a coepit sedulus ~are de actibus suis Bede HE III 27; bene loquentes et male ~antes [AS: yfele pencende] Ælf. Coll. 101; [stimuli] exstinguuntur cum et illos velle sentire aut de illis ~are dedignamur Anselm (Ep. 414) V 361; ~are est simul dispersa agitare, et ideo dicit Augustinus [Confess. X xi 18] quod cogitatio ab ipso coactu dicitur. sed aliud est intelligere, aliud intellecta simul colligere; ergo aliud est intelligere quam ~are J. Blund An. 346.  b ~are coepi quod hoc fortasse esset regnum caelorum Bede HE V 12 p. 307; mihi ~anti ‥ rerum omnium ‥ primam summamque divisionem esse in ea quae sunt et in ea quae non sunt Eriug. Per. 465B; non enim vel ~ari potest ut sit aliquid non per aliquid Anselm (Mon. 3) I 15. 2 (trans): a to conceive. b to ponder, meditate. c to give thought to, take heed of. a credimus te esse aliquid quo nihil majus ~ari possit Anselm (Prosl. 2) I 101.  b ut nulla nisi caelestia ~are soleret Bede HE II 1 p. 74; hec ~ans, monebatur in somnis dumum unum suffodere W. Cant. Mir. Thom. VI 149.  c nec ventos ~ant nec angues ‥ reformidant Gir. TH I 22; felix est illa civitas que in pace bellum ~at Id. DK II 9. 3 to plan, intend: a (w. acc); b (w. inf); c (w. de). a qui ‥ ~averunt consilium quod non potuerunt stabilire Aldh. VirgP 45.  b 675 desiderio ‥ quod ‥ ~arem ‥ adimplens perficere, si rerum ratio ‥ pateretur Aldh. Ep. 2; in corde suo ~abat paterna rura deserere Eddi 2; Romam venire ‥ ~avit Bede HE V 9; pondus argenti ‥ unde fratres vasa altaris demolita ‥ reparare ~abant Lib. Eli. II 113.  c qui de morte domini sui ~abit [AS: his hlafordes feorh syrwe], ipsius vite culpabilis habeatur (Quad.) GAS 51.