cogitatim
cōgĭtātim, adv., pro cogitate, Paul. ex Fest. p. 61, 9 Müll.
cōgitātim, Adv. (cogitatus v. cogito), mit Bedacht, mit Überlegung, Paul. ex Fest. 61, 9.
cōgĭtātim, adv., avec réflexion : P. Fest. 61, 9.