cohortalinus
cŏhortālīnus (cort-, Paul. Nol. Ep. 22, 2), a, um, adj. [cohortalis] (late Lat.),
- pertaining to an imperial body-guard: militia, Cod. Th. 16, 5, 48; cf. ib. 6, 35, 14.
cohortālīnus (cortal.), a, um (cohortalis), die kaiserliche Leibwache betreffend, spät. ICt.
cŏhortālīnus, a, um (cohortalis), des cohortes prétoriennes : Cod. Th. 16, 5, 48 || cŏhortālīnī, ōrum, m. , les prétoriens : Cod. Th. 12, 1, 184.