cohortatus Save Georges Gaffiot 2016 Latino-Sinicum cohortātus, ūs, m. (cohortor), das Zusprechen, Zureden, cohortatibus suis plebem corroboraverunt, Pass. Montan. 13. cŏhortātus, a, um, part. de cohortor et de cohorto. cohortatus , a, um. part. v. cohortor.勸人。人勸之。Suggest a TranslationSee an image