commissor
commissor, ōris, m. [committo, II. B. 4.],
- a perpetrator, Ennod. 1, 4.
commissor, ōris, m. (committo), I) der Beginner, pugnae (= συμβαλλόμαχος), Gloss. II, 105, 4. – II) der Begeher, Verschulder, peccatorum, Augustin. in psalm. 85, 4 u.a. Eccl.
fit ut ‥ tam vindex criminis quam ~or sua in eodem sacculo delicta consignent [cf. ] pariter judicandiJob xiv 17
si quos tantarum culparum ~ores inveneritis vel auctores
de terra commissa tenenda quamdiu ~ori placuerit
commissŏr, ōris, m. (committo), coupable : Aug. Psalm. 85, 4.