concumulatus
con-cŭmŭlātus, a, um, Part. [cumulo],
- heaped up, accumulated: cena in verticem, Tert. Virg. Vel. 7 fin.
concumulātus, a, um (cumulo), zusammengehäuft, aufgetürmt, Tert. de virg. vel. 7 extr. Isid. 19, 23, 8.
concŭmŭlātus, a, um (cumulo), accumulé : coma concumulata in verticem Tert. Virg. 7, cheveux ramassés au haut de la tête.