conculcatus
conculcātus, ūs, m. [conculco, II. B.], prop.,
- a trampling upon; hence trop., an object of contempt: conculcatui esse alicui, Tert. Res Carn. 22.
conculcātus, ūs, m. (conculco), die Mißachtung, conculcatui esse alci, Tert. de res. carn. 22.
conculcātŭs, ūs, m. , action de fouler aux pieds : Tert. Res. 22.