concutio
concutio, to strike together
BWL
the land was convulsed by a huge earthquake
Frieze-Dennison Vergil
Could not find concutiat in Logeion dictionaries.
concutiat Verb: present active subjunctive 3rd singular of concutio
- To strike one upon another, to strike together (rare): utrum cavae manus concutiantur, an planae, Sen. Q. N. 2, 28, 1: concussā manu dare signa, Ov. M. 11, 465: frameas, Tac. G. 11.—
- II To shake violently, to shake, agitate (freq. and class. in prose and poetry).
- A Lit. (mostly poet.): concutit ungula terram, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 419 Vahl.): tonitru concussa aequora caeli, Att. ap. Non. p. 505, 8 (Trag. Rel. v. 224 Rib.); cf.: templa caeli summa sonitu (in a parodying of pathos), Ter. Eun. 590; cf.: serena caeli sonitu, Lucr. 2, 1101; 6, 358: grandi tonitru concussa repente Terra, id. 5, 551; cf. id. 6, 544: terra ingenti motu concussa est, Liv. 3, 10, 6; Ov. M. 8, 781: concussae cadunt urbes, Lucr. 5, 1236: concusso terrae motu theatro, * Suet. Ner. 20: moenia, Ov. M. 13, 175: freta, id. ib. 6, 691; 7, 201: undas, id. ib. 8, 605: artus, Lucr. 5, 1076; 6, 595; cf. id. 2, 949: corpora risu, id. 1, 918; 2, 976; cf. Juv. 3, 101; Quint. 6, 3, 9: caput, Ov. M. 2, 50: caesariem, id. ib. 1, 179; cf. comam, id. F. 2, 846: tempora, id. M. 13, 644: manum, id. ib. 11, 465: pectus, id. ib. 2, 755: arma manu, to hurl, id. ib. 1, 143; 7, 130; cf.: tela lacertis, id. ib. 12, 79: te certo arcu, to hit surely, Prop. 1, 7, 15: inmissis aurigae undantia lora Concussere jugis, Verg. A. 5, 147: in calicibus concussis, Plin. 35, 16, 55, § 193 Sillig N. cr.: munimenta arietibus admotis, Curt. 8, 2, 22: aures Caesaris concutit fragor, Luc. 6, 163: corpus concutit gestatio, Sen. Ep. 15, 6: pectora planctu, Stat. S. 5, 1, 179.—Pass.: quorum (ignium) ictu concuti aera verum est, Plin. 2, 43, 43, § 112: corpus concutitur gestatione, Cels. 3, 21: majore cachinno Concutitur, Juv. 3, 100: concutitur sanguis, Lucr. 3, 249.—Esp. in part. perf.: mugitibus aether, Verg. G. 3, 151: risu tremulo (ora), Lucr. 1, 919; 2, 976: rates, shattered, Ov. P. 2, 3, 59: coma, id. F. 2, 846: corpus vulnere, Stat. S. 3, 4, 70: fores, Ov. Am. 1, 6, 50: ilex, Verg. G. 4, 81: quercus, id. ib. 1, 159: materies per artus, Lucr. 2, 949: Lyrnesia moenia dextrā, Ov. M. 13, 175: mons, Prop. 3, 13 (4, 12), 53: paries, Dig. 39, 2, 18, § 11: remo concusso tollere ratem, Val. Fl. 1, 340.— With Gr. acc.: pectus concussa crebris verberibus, Luc. 2, 335.—
- 2 Se, to examine by shaking one's self; the figure taken from the searching of a thief, etc., by shaking his garments; hence, trop. equiv. to search, examine (cf. excutio): te ipsum Concute, num qua tibi vitiorum inseverit olim Natura, Hor. S. 1, 3, 35 Orell. ad loc. and cf. B. 3. infra.—
- B Trop.
- 1 To shake the power of, shake to its foundation, to shatter, cause to waver, to impair, disturb, distract: rem publicam, Cic. Phil. 2, 42, 109; Plin. Pan. 6, 3: provincias magnis momentis, Vell. 2, 78: regnum, Liv. 33, 19, 1: orbem, Tac. H. 1, 16: opes Lacedaemoniorum, Nep. Epam. 6, 4: provincias magnis molimentis, Vell. 2, 78, 1: concusso jam et paene fracto Hannibale, Liv. 28, 44, 11: domum, Tac. H. 3, 45: concussā Transrhenanorum fide, id. ib. 5, 25: nondum concusso senatusconsulto, id. A. 14, 43: imperium Persarum, Curt. 4, 14, 20; cf. Plin. Ep. 10, 114 (115), 3: concussa fides, Luc. 1, 182.—
- 2 To shake in feeling, to agitate violently.
- a Usually, to put in fear, terror, or anxiety, to terrify, alarm, trouble: terrorem metum concutientem definiunt, Cic. Tusc. 4, 8, 19: consules declarantur M. Tullius et C. Antonius, quod factum primo populares conjurationis concusserat, Sall. C. 24, 1: populum Romanum terrore Numantini belli, Vell. 2, 90, 3; Quint. 4, 2, 37: urbem, Verg. A. 4, 666: totam Asiam, Curt. 4, 1, 20: ingens barbaros pavor concusserat, id. 8, 2, 24: casu concussus acerbo, Verg. A. 5, 700; Tac. H. 2, 99 fin.: extemplo turbati animi concussaque vulgi Pectora, Verg. A. 11, 451. —Poet. in a Greek constr.: casu animum concussus amici, Verg. A. 5, 869: hoc concussa metu mentem Juturna virago, id. ib. 12, 468; so Hor. S. 2, 3, 295.—
- β In the jurists: aliquem, to terrify one by threats, etc., in order to extort money from him, Dig. 1, 18, 6, § 3; Paul. Sent. 5, 25, 12; Cod. Th. 9, 27, 6; cf. concussio, II., concussor, and concussura.—
- b In gen., of any excitement of the passions: magnum et summum est deoque vicinum, non concuti. Hanc stabilem animi sedem Graeci εὐθυμίαν vocant ... ego tranquillitatem voco, Sen. Tranq. 2, 3: hoc agite: Poenas petite violatae Stygis: Concutite pectus, Sen. Herc. Fur. 105.—
- 3 To urge, excite, rouse to activity, = excitare, commovere (rare and not ante-Aug.): fecundum concute pectus, Verg. A. 7, 338: tu concute plebem, Petr. Poet. 124, 1, 288: se concussere ambae, Juv. 10, 328: non leviter se Numidia concussit, Flor. 3, 1, 2.—Hence, * concussus, a, um, P. a., stirred up, restless: Pallas aliquanto concussior, Mart. Cap. 4, § 332.
- 1. (poët.; postklass.) hevig schudden, zwaaien [caput; quercum; tela; arma manu slingeren];
- 2. doen trillen, in hevige beroering brengen [terram ingenti motu; freta];
- 3. aan het wankelen brengen, omverwerpen [opes; rem publicam; imperium; senatus consultum; fidem];
- 4. onrust zaaien onder, doen schrikken, angst aanjagen [populum Romanum; populares; barbaros];
- 5. (poët.) aanzetten tot actie, prikkelen [pectus; plebem; equos];
- 6. (postklass.) tegen elkaar slaan [frameas; manūs].
搖動。撣。— se ipsum 自省察。— urbem luctu 哀哭搖動民心。— plebem 謆惑民。— rempublicam 亂國家。
Suggest a Translation
See an image
- com- + quatio, to strike together: frameas, Ta.—To shake violently, shake, agitate, smite, shock: templa sonitu, T.: terra ingenti motu concussa, L.: oneratos messibus agros, O.: moenia, O.: caput, O.: manum, to wave, O.: manu arma, to brandish, O.: lora, V.: ea frena furenti concutit, with such a bit drives her in her frenzy, V.: maiore cachinno Concutitur, Iu.—P. perf.: mugitibus aether, V.: coma, O.: quercus, V.: patuere fores, O.—Fig., to shake out, search, ransack, examine: te ipsum, num, etc., H.: fecundum pectus, i. e. exhaust your ingenuity, V.— To shake, shatter, cause to waver, impair, disturb, shock, distract: rem p.: regnum, L.: opes, N.: concusso iam et paene fracto Hannibale, L.— To shake, agitate, excite, terrify, alarm, trouble: quod factum primo popularīs coniurationis concusserat, S.: casu concussus acerbo, V.: se concussere ambae, spurred themselves, Iu.: casu animum concussus amici, V.: Quone malo mentem concussa?H.
-
…urbe. Talibus ex adyto dictis Cumaea Sibylla horrendas canit ambages antroque remugit, obscuris vera involvens ea frena furenti concutit, et stimulos sub pectore vertit Apollo. Ut primum cessit furor et rabida ora quierunt, incipit Aeneas heros…
Vergil, Aeneid
-
…inritamenta malorum. Iamque nocens ferrum ferroque nocentius aurum prodierat prodit bellum, quod pugnat utroque, sanguineaque manu crepitantia concutit arma. Vivitur ex rapto non hospes ab hospite tutus, non socer a genero ; fratrum quoque gratia rara…
Ovid, Metamorphoses
-
…magni dixisse Palatia caeli. Ergo ubi marmoreo superi sedere recessu, celsior ipse loco sceptroque innixus eburno terrificam capitis concussit terque quaterque caesariem, cum qua terram, mare, sidera movit. Talibus inde modis ora indignantia solvit Non…
Ovid, Metamorphoses
-
…legat assidue post haec neglectus amator, et prosint illi cognita nostra mala. te quoque si certo puer hic concusserit arcu, quo nollem nostros me violasse deos, longe castra tibi, longe miser agmina septem flebis in aeterno…
Propertius, Elegies
-
…fuere. Igitur comitiis habitis consules declarantur M. Tullius et C. Antonius. Quod factum primo popularis coniurationis concusserat. Neque tamen Catilinae furor minuebatur, sed in dies plura agitare arma per Italiam locis opportunis parare, pecuniam…
Sallust, Catilina
-
…facinora effecit. qui chirographa Caesaris defendisset lucri sui causa, is leges Caesaris easque praeclaras, ut rem publicam concutere posset, evertit. numerum annorum provinciis prorogavit ; idemque, cum actorum Caesaris defensor esse deberet, et in…
Cicero, Philippicae
-
…Quae autem subiecta sunt sub metum, ea sic definiunt pigritiam metum consequentis laboris,. .. terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…meis reverentia conpetit annis, nunc merito dicor venerabilis et caput orbis, cum galeam sub fronde oleae cristasque rubentes concutio viridi velans fera cingula serto atque armata Deum sine crimine caedis adoro. crimen enim, piget heu, crimen…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…donec vapor omnis, et omnes, quattuor amissis, servatae a peste carinae. At pater Aeneas, casu concussus acerbo, nunc huc ingentes, nunc illuc pectore curas mutabat versans, Siculisne resideret arvis, oblitus fatorum ,…
Vergil, Aeneid