condiscipulatus
condiscipulatus, companionship in school
condiscĭpŭlātus, ūs, m. [condiscipulus],
- companionship in school (very rare), Nep. Att. 5, 3; and Just. 12, 6, 17 fin.; Inscr. Orell. 7392.
condīscipulātus, ūs, m. (condiscipulus), die Mitschülerschaft, Schulfreundschaft, Nep. Att. 5, 3. Augustin, ep. 31, 9. Corp. inscr. Lat. 13, 2027: condiscipulatu apud Aristotelem familiaris, Iustin. 12, 6, 17.
condiscĭpŭlātŭs, (16) ūs, m. , état de condisciple, camaraderie dʼécole : a condiscipulatu Nep. Att. 5, 3, depuis lʼécole ; condiscipulatu familiaris illi Just. 12, 6, 17, lié avec lui par la camaraderie dʼétudes.
condiscipulātus ūs, m
- condiscipulus, companionship in school, N.