conexio
cōnexĭo (conn-), ōnis, f. [conecto], t. t.
- A binding together, close union, etc.: scutorum, armorum (in a testudo), Isid. Orig. 18, 12, 6; Serv. ad Verg. A. 9, 517. —
- II Esp.
- A An organic union; cf. Paul. ex Fest. p. 35, 13 Müll.: animae et corporis nostri, Ambros. in Psa. 118, 7, § 7.—
- B In philos. lang. (almost confined to Quint.), a conclusion, a logical sequence, Quint. 5, 14, 6; 17; 19; 22 sq.—*
- III In gram., a syllable, Charis. p. 1 P.
cōnexio, ōnis, f. (conecto), I) die Verknüpfung, enge, genaue Verbindung, Aneinanderreihung, scutorum, armorum (v. d. testudo), Isid. 18, 12, 6. Serv. Verg. Aen. 9, 517: conexiones monilium, Rufin. or. in cant. 2. p. 416 Lomm. – II) insbes.: a) die organische Verbindung, Paul. ex Fest. 35, 13. Chalcid. Tim. 283 u. 306: animae et corporis nostri, Ambros. in psalm. 118. serm. 7. § 7. – b) die zeitliche Verbindung, Aneinanderreihung, fatum est conexio rerum per aeternitatem, Cic. fr. inc. 19. p. 140 B. (bei Serv. Verg. Aen. 3, 376). – c) die moralische Verbindung, c. caritatis, Augustin. c. Cresc. Donat. 2, 15 extr. – unius debiti c., das Gebundensein an die Schuld einer Sünde (der Erbsünde), Augustin. ep. 157, 12. – d) (t. t. der philos. Spr.) die Konklusion, logische Schlußfolge, Quint. 5, 14, 6 u.a. Augustin. de doctr. Chr. 2, 31. – e) (t. t. der Gramm.) die Silbe, Plur. bei Charis. 11, 11.
fluvialis aqua [v. l. aque ] et maris ~one portus est
qui tecum sidereo considet throno indissolubili ~one Spiritus Sancti
cum ‥ in hujus confederationis ~one regnum Anglicanum quasi imperio adequetur
ut hec caritatis ~o inter nos ‥ firma permaneat
inter omnes mortales debet esse ~o
~o sacerdotalis officii et regalis(
propter formarum et graduum ~onem precipuam
tam grata hinc inde animorum ~one
ex ipsa complexione sophistica ‥ principia ‥ sunt multipliciter: ‥ ex innexione, ex ~one, ex internexione. ‥ ex ~one, cum varie aliquid alicujus [proponitur ] vel aliter ad id, hoc modo ‘que inseparabilis accidentis est diffinitio separabili non convenit’; an que sit inseparabilis ‥ an que illius ‥ ex duplici ~one incertum
cōnexĭō, ōnis, f. (conecto), liaison, enchaînement : Cic. Fato 2 ; Quint. 5, 14, 6, etc.