confabricor
con-fā̆brĭcor, ātus, āri,
- v. dep., to compose, make: originem vocabuli, Gell. 3, 19, 3.
cōn-fabricor, ārī, an etw. herumbauen, originem vocabuli, Gell. 3, 19, 3 (vgl. commolior).
cōnfăbrĭcor, ātus sum, ārī, tr., forger de toutes pièces [fig.] : Gell. 3, 19, 3.