confabulatio
confābŭlātĭo, ōnis, f. [confabulor],
- a conversation, a discoursing together (eccl. Lat.), Symm. Ep. 9, 84; Tert. ad Uxor. 2, 3 al.
cōnfābulātio, ōnis, f. (confabulor), das Gespräch, die Unterredung, Symm. ep. 9, 84 u.a. Eccl.
quia invida terrarum longinquitas mutuae ~onis prohibet dulcedinem
nostris ~onibus spretis, nequaquam evades periculum nostrae feritatis
~ones altercantium ‥ custodes corporis ‥ audierant
prolixior ~o de actibus eorum videtur amara
quis est finis ~onis conviviorum?
locus scripture ‥ de familiari ~one Salvatoris nostri et Marthe [cf. ]John xi 21
an canonici ‥ suspectas habeant in ecclesia cum mulieribus ~ones
aer aliquando inficitur ex ~one leprosorum et contactu
in ecclesia nullatenus ‥ ~ones ‥ fieri sinebat
cōnfābŭlātĭō, ōnis, f. (confabulor), entretien, conversation : Symm. Ep. 9, 84.