confabulator
confābŭlātor, ōris, m. [confabulor],
- one who converses (late Lat.): Dei, with God, Ambros. in Cant. Cantic. 4, 39; Hier. in Ep. 2, ad Gal. 4, 8.
cōnfābulātor, ōris, m. (confabulor), der Unterreder, dei (mit G.), Eccl.
ut [rex ], relicto consilio Aman [cf. ] suorumque ~orum, ‥ generositati magnatum ‥ inclinaret animumEsth. iii
Johannes H. est ~or in ecclesia
cōnfābŭlātŏr, ōris, m. (confabulor), interlocuteur : Hier. Gal. 2, 4, 8 ; Ambr. Ep. 6, 42.