conexivus
cōnexīvus (conn-), a, um, adj. [conecto],
- serving to unite, copulative: conjunctio (atque), Gell. 10, 29, 1.
cōnexīvus, a, um (conecto), verbindend, coniunctio, Bindepartikel, Gell. 10, 29, 1.
ex quo est ibi dilectio, erit et dilectionis perfectio, que non potest esse nisi sit dilectio reflexiva, connexiva, caritativa
dilectio connexiva perfectior est quam reflexiva
cōnexīvus, a, um (conecto), qui lie, de liaison : Gell. 10, 29, 1 ; Don. Phorm. 171.