coniugator
coniugator, one who unites
Could not find coniugatorum in Logeion dictionaries.
coniugatorum Noun: masculine genitive plural of coniugator
coniugatorum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural of coniugo
conjŭgātor, ōris, m. [coniugo],
- one who joins or unites, the uniter: boni amoris (Hymenaeus), Cat. 61, 45.
coniugātor, ōris, m. (coniugo), der Verbinder, Vereiniger, Catull. 61, 45.
coniugātor ōris, m
- com- + IV-, one who unites: amoris, Ct.