coniungo
coniungo, to fasten together, connect, join, unite, gather
we are bound by intimacy
- I Lit.
- α With cum: eam epistulam cum hac, Cic. Fam. 7, 30, 3: animam cum animo, Lucr. 3, 160: naturam tenuem gravi cum corpore, id. 5, 563.—
- β With inter se, Lucr. 3, 559; cf. id. 3, 137.—
- γ With dat.: castra muro oppidoque, Caes. B. C. 2, 25: ita cursum regebat, ut primi conjungi ultimis possent, Curt. 5, 13, 10: conjunguntur his (porticibus) domus ampliores, Vitr. 6, 7, 3: dextrae dextram, Ov. M. 8, 421: aëra terris, Lucr. 5, 564.—
- δ With the acc. only: boves, i. e. to yoke together, Cato R. R. 138; cf.: bis binos (equos), Lucr. 5, 1299: calamost plures ceră, Verg. E. 2, 32: dextras, id. A. 1, 514: nostras manus, Tib. 1, 6, 60: oras (vulneris) suturā, Cels. 7, 4, 3: medium intervallum ponte, Suet. Calig. 19: supercilia conjuncta, id. Aug. 79: verba, Quint. 8, 3, 36.—
- II Trop.
- A In gen.
- α With cum: eas cohortes cum exercitu suo, Caes. B. C. 1, 18: quem ego cum deorum laude conjungo, i. e. put on an equality with, Cic. Pis. 9, 20; id. Font. 10, 21; cf. Quint. 11, 1, 28: imperii dedecus cum probro privato, Cic. Sen. 12, 42; id. Red. Sen. 2, 4; id. Red. Quir. 7, 16; id. Brut. 31, 120: judicium suum cum illius auctoritate, Quint. 10, 3, 1: voluptatem cum laude ac dignitate, id. 8, pr. 33; 12, 2, 8; Cat. 64, 331.—
- β With ad (very rare), Quint. 4, 1, 16.—
- γ With dat.: noctem diei, Caes. B. C. 3, 13: arma finitimis, Liv. 8, 16, 2; 42, 47, 3: se alicui, Curt. 8, 13, 4: laudem oratori, Quint. 1, 10, 17; 5, 10, 51: sequentia prioribus, id. 11, 2, 20.—So of writings, to add: pauca scribenda conjungendaque huic commentario statui, Hirt. B. G. 8, 48.—
- δ With in and abl.: cum in tui familiarissimi judicio ac periculo tuum crimen conjungeretur, Cic. Fam. 5, 17, 2: nefarium est ... socium fallere qui se in negotio conjunxit, id. Rosc. Com. 6, 17.—
- ε With in and acc.: omnia vota in unum, Petr. 86.—
- ζ With acc. only: vocales, to contract, Cic. Or. 44, 150; Quint. 12, 10, 30: bellum, to carry on or wage in concert, Cic. Imp. Pomp. 9, 26; Sil. 15, 52: vires, Val. Fl. 6, 632: Galliae duae, quas hoc tempore uno imperio videmus esse conjunctas, Cic. Prov. Cons. 2, 3: aequum est enim militum, talium praesertim, honorem conjungi, id. Phil. 14, 11, 29: ne ... tantae nationes conjungantur, Caes. B. G. 3, 11: hunc cape consiliis socium et conjunge volentem, Verg. A. 5, 712: res ... sicut inter se cohaerent tempore, ita opere ipso conjungi, Curt. 5, 1, 2: passus, Ov. M. 11, 64: abstinentiam cibi, i. e. to continue without interruption, Tac. A. 6, 26; in the same sense, consulatus, Suet. Calig. 17; and: rerum actum, id. Claud. 23: nox eadem necem Britannici et rogum conjunxit, Tac. A. 13, 17. —
- B In partic.
- 1 To compose, form by uniting: quod (Epicurus) e duplici genere voluptatis conjunctus est (i. e. Epicuri summum bonum), Cic. Fin. 2, 14, 44 Madv. ad loc.—
- 2 To unite, join in marriage or love: me tecum, Ov. H. 21, 247: aliquam secum matrimonio, Curt. 6, 9, 30: aliquam sibi justo matrimonio, Suet. Ner. 28; cf.: aliquam sibi, id. Calig. 26: conjungi Poppaeae, Tac. A. 14, 60; Cat. 64, 335: conubia Sabinorum (Romulus), to bring about, accomplish, Cic. de Or. 1, 9, 37.—
- 3 To connect, unite by the ties of relationship or friendship: se tecum affinitate, Nep. Paus. 2, 3: tota domus conjugio et stirpe conjungitur, Cic. Fin. 5, 23, 65: nos inter nos (res publica), id. Fam. 5, 7, 2: me tibi (studia), id. ib. 15, 11, 2; Caes. B. C. 3, 21: multos sibi familiari amicitiā, Sall. J. 7, 7: Ausonios Teucris foedere, Verg. A. 10, 105: optimum quemque hospitio et amicitiā, Cic. Q. Fr. 1, 1, 5, § 16: amicitiam, id. Clu. 16, 46; cf.: societatem amicitiamque, Sall. J. 83, 1.
- —Hence, conjunctus, a, um, P. a.
- A (Acc. to I.) United, connected; hence, of places, bordering upon, near: loca, quae Caesaris castris erant conjuncta, Caes. B. C. 1, 64 init.; 2, 25; 3, 112: Paphlagonia Cappadociae, Nep. Dat. 5, 5: regio Oceano, Hirt. B. G. 8, 46; 8, 31: ratis crepidine saxi, Verg. A. 10, 653.—
- B Transf., of time, connected with, following: quae proelio apud Arbela conjuncta sunt ordiar dicere, Curt. 5, 1, 2.—
- C Trop.
- 1 In gen., connected with, pertaining to; accordant or agreeing with, conformable to, etc.; constr. with cum, the dat., or rar. the abl.: prudentia cum justitiā, Cic. Off. 2, 9, 33; so, nihil cum virtute, id. ib. 1, 2, 5: ea, quae sunt quasi conjuncta aut quae quasi pugnantia inter se, id. Part. Or. 2, 7: verba inter se (opp. simplicia), id. Top. 7; id. de Or. 3, 37, 149; (opp. singula), Quint. 5, 10, 106; 7, 9, 2; 8, 1, 1: causae (opp. simplices), id. 3, 6, 94; 3, 10, 1: justitia intellegentiae, Cic. Off. 2, 9, 34: praecepta officii naturae, id. ib. 1, 2, 6: talis simulatio vanitati est conjunctior quam liberalitati, id. ib. 1, 14, 44; id. de Or. 2, 81, 331: libido scelere conjuncta, id. Clu. 5, 12; id. Phil. 5, 7, 20: haec necesse est aut ex praeterito tempore aut ex conjuncto aut ex sequenti petere, i. e. the present, Quint. 5, 8, 5; cf. id. 5, 9, 5; 5, 10, 94; and id. 7, 2, 46: conjuncta (et conveniens) constantia inter augures, harmonious, accordant, Cic. Div. 2, 39, 82.—
- b conjunctum, i, n. subst.
- α In rhet., connection, Cic. de Or. 2, 40, 167; cf. id. ib. 2, 39, 166.—
- β A joint-sentence, = copulatum, συμπεπλεγμένον, Gell. 16, 8, 10.—
- γ In the physical lang. of Lucr., the necessary, inherent qualities of bodies (as weight, etc.), in contrast with eventum, merely external condition, Lucr. 1, 449 sq.—
- 2 In partic.
- a Connected by marriage, married: digno viro, Verg. E. 8, 32: conservae, Varr. R. R. 1, 17, 5.—*
- b Transf., of the vine (cf. conjunx, I. 2.): vitis ulmo marito, Cat. 62, 54.—Far more freq.,
- c Connected or united by relationship or friendship, allied, kindred, intimate, friendly (freq. in Cic.).
- α With abl.: cum aliquo vinculis et propinquitatis et adfinitatis, Cic. Planc. 11, 27: cum populo Romano non solum perpetuā societate atque amicitiā, verum etiam cognatione, id. Verr. 2, 4, 33, § 72: equites concordiā conjunctissimi, id. Clu. 55, 152: sanguine, Sall. J. 10, 3; cf.: Mario sanguine conjunctissimus, Vell. 2, 41, 2: propinquitatibus adfinitatibusque, Caes. B. G. 2, 4; cf.: propinquā cognatione, Nep. praef. § 7: homo conjunctissimus officiis, usu, consuetudine, Cic. Sull. 20, 57; id. Cat. 1, 13, 33; id. de Or. 1, 7, 24; id. Att. 1, 16, 11; Nep. Att. 12, 1 al. —
- β With cum, etc.: ubi tecum conjunctus siem, Plaut. Aul. 2, 2, 52 (229): so, genus cum diis, Suet. Caes. 6.—Absol.: conjunctus an alienus, Quint. 7, 4, 21; Nep. Att. 7, 1; Curt. 6, 11, 10.—With dat.: conjunctissimus huic ordini, Cic. Prov. Cons. 16, 38; cf.: civitas populo Romano, Caes. B. G. 7, 33: conjunctior illo Nemo mihi est, Ov. M. 15, 599; Curt. 7, 3, 25.—With inter: inter se conjunctissimos fuisse Curium, Coruncanium, Cic. Lael. 11, 39; id. Dom. 11, 27: ut nosmet ipsi inter nos conjunctiores simus, id. Att. 14, 13, B. 5.—conjunctē, adv. (rare; most freq. in Cic.).
- 1 In connection, conjointly, at the same time: conjuncte cum reliquis rebus nostra contexere, Cic. Fam. 5, 12, 2: conjuncte re verboque risus moveatur, id. de Or. 2, 61, 248: elatum aliquid, i. e. hypothetically (opp. simpliciter, categorically), id. ib. 2, 38, 158; 3, 37, 149: agere, id. Inv. 1, 7, 9.—
- 2 In a friendly, confidential manner: conjuncte vivere, Nep. Att. 10, 3; so with vivere in the comp., Cic. Fam. 6, 9, 1; Plin. Ep. 6, 8, 4; and in sup., Cic. Lael. 1, 2.
II) übtr.: 1) räumlich, verbinden, vereinigen, aneinander od. ineinander fügen, a) übh.: α) lebl. Objj.: dextras, Verg.: dextram dextrae, Ov. – ossa (cruris) infra supraque coniuncta, media ut in brachio dehiscunt, Cels. – animam cum animo, Lucr.: eam epistulam cum hac epistula, Cic.: cum carne nervisque coniungi (v. Gliedern), Cels. – columellas capreolis c. inter se molli fastigio, Caes. – als gramm. t. t., c. verba, Wörter zusammensetzen, Quint. 8, 3, 36. – bes. ein Gebäude, eine Örtlichkeit mit einer andern verbinden, zusammenstoßen lassen, Passiv coniungi = zusammenstoßen, zusammenhängen, im Zusammenhang stehen, teils unmittelbar, teils durch Verbindungsmittel, aedificia (moenibus), Liv.: coniunguntur autem his (porticibus) domus ampliores, Vitr.: qui (portus) cum diversos inter se aditus habeant, in exitu coniunguntur et confluunt, Cic.: hunc montem murus circumdatus arcem efficit et cum oppido coniungit, Caes.: haec insula a superioribus regionibus in longitudinem passuum DCCCC in mare iactis molibus angusto itinere et ponte cum oppido coniungitur, Caes.: Baiarum medium intervallum Puteolanas ad moles ponte coniunxit, überbrückte er (wie ζευγνύναι πόρον, Ἑλλήσποντον), Suet. Vgl. 1. coniunctus no. 1. – u. als milit. t. t., castra castris, Lager gegen Lager aufschlagen (auch m. Ang. wo? zB. ad Corbionem, bei K.), Liv. – β) ein Tier an ein anderes heranbringen, herandrängen, equum equo Quadrati, Hirt. b. G. 8, 48, 5. – b) zu einem Verbande verbinden, vereinigen, zusammenstoßen lassen, u. refl. se coniungere u. Passiv coniungi = sich verbinden, sich vereinigen, sich anschließen, zusammenstoßen, sich aneinander schließen, bes. als milit. t. t., eas cohortes cum exercitu suo, Caes.: oppidanos sibi, Hirt. b. G.: arma Sidicinis finitumis, Liv.: ut copias coniungerem (verst. sibi) rogavit, Planc. in Cic. ep. – u. ut paulatim sese legiones coniungerent, Caes.: pauci ordinis senatorii, qui se cum iis coniunxerant, Caes.: cum se Libo cum Bibulo coniunxisset, Caes.: si nova manus Sueborum cum veteribus copiis Ariovisti sese coniunxisset, Caes. – c. se Hannibali, c. se Rhodiae classi, Liv.: c. se Barzaënti, Curt. – u. medial, ne tantae nationes coniungantur, Caes.: cum aeque coniungi (verst. sibi) possent, Liv.: ita regebat cursum, ut primi coniungi ultimis possent, Curt.
2) zeitlich: a) eine Zeit (mit) einer andern gleichs. verbinden, noctem diei, die N. zum T. hinzunehmen, in die N. hineinreisen, Caes. b. c. 3, 13. – b) etw. einer Sache verbinden = unmittelbar folgen lassen, consultis facta, Vell.: tristibus dictis atrocia facta, Tac. – od. etw. ununterbrochen fortsetzen, -fortführen, abstinentiam cibi, Tac.: consulatus, Suet.
3) übh. äußerlich od. innerlich in Verbindung, in Zusammenhang bringen, verbinden, vereinigen, a) lebl. Obj.: α) Buchstaben in deb Aussprache verbinden, zusammensprechen, vocales, Cic. or. 150. – β) Schriftliches anfügen, anknüpfen, pauca scribere coniungereque huic commentario, Hirt. b. G. 8, 48, 11. – u. (im Passiv) m. Abl., opere ipso coniungi, Curt. 5, 1, 2. – γ) Data im Gedächtnisse anreihen, prioribus sequentia, Quint. 11, 2, 20. – δ) irgend ein Verhältnis, irgend einen Zustand usw. mit etw. od. jmd. in Verbindung bringen, verbinden, vereinigen, verknüpfen, verwickeln, somnos cum alqa (poet. = mit jmd. zusammen schlafen), Catull. 64, 331. – causam alcis (od. salutem alcis) cum communi salute, Cic.: iudicium suum cum illius auctoritate, Quint.: sententiam hanc cum Aristippi vetere sententia, Cic.: cum probro privato imperii dedecus (mit persönlicher Schande die Entehrung des Staates), Cic.: cum his testibus suam religionem, auf diese Zeugen die Erfüllung seiner Religionspflichten gründen, Cic. – u. mit Dat., facultati instrumentum, Quint.: laudem oratori, Quint. – u. m. ad u. Akk., laudem alcis ad utilitatem nostrae causae, Quint. – m. Ang. worin? durch in m. Abl., quorum in doctrina atque praeceptis disserendi ratio coniungitur cum suavitate dicendi et copia, geht Hand in Hand mit usw., Cic. – selten = aus zwei Teilen vereinigen, zusammensetzen, quod (Epicurus) e duplici genere voluptatis coniunctus est, weil Epikur (d.i. das höchste Gut des E.) aus einer doppelten Art von Lust zusammengesetzt ist, Cic. de fin. 2, 44. – ε) prägn., etw. verbinden, αα) = etw. gemeinsam unternehmen, c. bellum, Cic. de imp. Pomp. 26: cum amicis aut bene meritis consociare aut coniungere iniuriam, zu einem Unrecht sich verbrüdern od. verbinden, Cic. de fin. 3, 71. – ββ) = eine Verbindung (Ehe, Freundschaft) schließen, c. Sabinorum conubia, Cic.: nuptiae non genere ac nobilitate coniunctae, sed electā corporum specie, Curt.: c. societatem amicitiamque, Sall.: amicitias, Cic.: necessitudinem, Cic.: benevolentiam, Cic. – b) Pers.: α) übh. verbinden, mit einschließen, dedecus est nostrum, nostrum inquam, te coniungens, Cic.: quem ego civem cum deorum immortalium laude coniungo, verschwistere, Cic. – β) durch irgend ein Band im Staats- od. Familienleben verbinden, αα) im allg.: inter nos naturā ad civilem communitatem coniuncti et consociati sumus, zu einer staatlichen Gemeinschaft verbunden u. verbrüdert, Cic. – politisch, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque est, Cic.: Milonem sibi, Caes.: coniungi Macedonibus, Liv. – u. m. Ang. wozu? durch ad m. Akk., Lepido coniuncto (verst. mihi) ad rem publicam defendendam, Planc. in Cic. ep. – geschäftlich, socium fallere, qui se in negotio coniunxit, Cic. – gesellig, freundschaftlich, optimum quemque hospitio atque amicitiā, Cic.: his rebus sibi multos ex Romanis familiari amicitiā, Cic.: me tibi studia communia coniungunt, Cic. – verwandtschaftlich, cum tota domus coniugio et stirpe coniungitur, Cic.: se tecum affinitate coniungi cupit, Nep. – ββ) ehelich, verbinden, vereinigen, filias suas alcis filiis matrimonio, Liv.: alqam secum matrimonio, Curt.: alqam sibi iusto matrimonio, Suet.: u. bl. sibi alqam, Suet.: se cum alqo (v. der Frau), Ov.: coniungi Poppaeae, Tac. – γγ) in Liebe vereinigen, versöhnen, diversos iterum c. amantes, Prop. 1, 10, 15.
- 1. verbinden met, verenigen met, voegen bij (m. dat.; cum) [castra muro oppidoque; animam cum animo]; ➤ dextras ~ elkaar de hand geven; navem navi ~; noctem diei ~; cohortes cum exercitu ~; — pass. zich verbinden, zich verenigen, samenhangen;
- 2. (vriendschap e.d.) sluiten, aanknopen [amicitiam; societatem; bellum gezamenlijk voeren];
- 3. (postklass.) zonder onderbreking voortzetten [cibi abstinentiam zonder onderbreking vasten; consulatum];
- 4. samenstellen, formeren [causam; verba];
- 5. laten overeenstemmen, aansluiten [corpora; consilia];
- 6. delen in (m. acc.) [utilitatem; iniuriam].
聚。合。結。— sibi foeminam 娶親。— boves 給牛上軛。— somnos cum eo 同彼睡。— connubia 娶嫁。— amicitias 交朋友。
Suggest a Translation
See an image
- to fasten together, connect, join, unite, gather: calamos cerā, V.: eam epistulam cum hac: huic (navi) alteram, Cs.: dextrae dextram, O.—Fig., to join, unite, associate: cohortes cum exercitu, Cs.: alquem cum deorum laude, i. e. put on an equality with: cum reo criminum societate coniungi: noctem diei, added, Cs.: arma finitimis, L.: se in negotio: vocalīs, to contract: bellum, to wage in concert: ne tantae nationes coniungantur, Cs.: passūs, walk together, O.: dictis facta, to add, Ta.: abstinentiam cibi, to persist in, Ta.—To compose, compound, make up: e duplici genere voluptatis coniunctus: conubia Sabinorum. — To connect, unite, attach, ally: se tecum adfinitate, N.: tota domus coniugio coniungitur: alquam alcui matrimonio, L.: coniungi Poppaeae, Ta.: (eum) sibi, Cs.: Ausonios Teucris foedere, V.: amicitiam: societatem, S.: bellum, to unite in: cum amicis iniuriam.
-
…Quibus rebus Caesar vehementer commotus maturandum sibi existimavit, ne, si nova manus Sueborum cum veteribus copiis Ariovisti sese coniunxisset, minus facile resisti posset. Itaque re frumentaria quam celerrime potuit comparata magnis itineribus ad Ariovistum contendit. Cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…frumento ceterisque rebus iuvare ; reliquos omnes Belgas in armis esse, Germanosque qui cis Rhenum incolant sese cum his coniunxisse, tantumque esse eorum omnium furorem ut ne Suessiones quidem, fratres consanguineosque suos, qui eodem iure et isdem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in re militari sumerent. De numero eorum omnia se habere explorata Remi dicebant, propterea quod propinquitatibus adfinitatibus quo coniuncti quantam quisque multitudinem in communi Belgarum concilio ad id bellum pollicitus sit cognoverint. Plurimum inter eos Bellovacos et virtute…
Julius Caesar, Gallic War
-
…civium omnium arcebis et homines bonorum inimicos, hostis patriae, latrones Italiae scelerum foedere inter se ac nefaria societate coniunctos aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis. tandem aliquando, Quirites ,…
Cicero, in Catilinam
-
…ita ut radices eius montis ex utraque parte ripae fluminis contingant, hunc murus circumdatus arcem efficit et cum oppido coniungit. Huc Caesar magnis nocturnis diurnisque itineribus contendit occupatoque oppido ibi praesidium conlocat. Dum paucos dies ad Vesontionem rei…
Julius Caesar, Gallic War
-
…septimam legionem, quae iuxta constiterat, item urgeri ab hoste vidisset, tribunos militum monuit ut paulatim sese legiones coniungerent et conversa signa in hostes inferrent. Quo facto cum aliis alii subsidium ferrent neque timerent ne aversi ab hoste…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quotienscumque me petisti, per me tibi obstiti, quamquam videbam perniciem meam cum magna calamitate rei publicae esse coniunctam. nunc iam aperte rem publicam universam petis, templa deorum immortalium, tecta urbis, vitam omnium civium ,…
Cicero, in Catilinam
-
…solum vestros didici reticere dolores, est quiddam in nobis maius, amice, fide. possum ego diversos iterum coniungere amantis, et dominae tardas possum aperire fores ; et possum alterius curas sanare recentis, nec levis in verbis…
Propertius, Elegies
-
…aut mecum adduxeram aut comparaverat Patiscus proq ., homo mihi cum familiaritate tum etiam sensibus in re p. coniunctissimus, Rhodum deverti confisus auctoritate vestra senatusque consulto quo hostem Dolabellam iudicaratis, foedere quoque quod cum iis M .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, cum is tribunus plebis capitali odio a Q. Pompeio, qui tum erat consul, dissideret, quocum coniunctissime et amantissime vixerat, quanta esset hominum vel admiratio vel querella. itaque tum Scaevola, cum in eam ipsam…
M. Tullius Cicero, De Amicitia