coniugulus
conjŭgŭlus, a, um, adj. [coniugo],
- pertaining to uniting, connecting: myrtus, only Cato R. R. 8, 2; 133, 2; cf. Plin. 15, 29, 37, § 122.
coniugulus, a, um (coniugo), ehelich verbindend, myrtus, Cato r. r. 8, 2 u. 133, 2.