constitutor
constĭtūtor, ōris, m. [constituo],
- an orderer, arranger (mostly post-class.): legis, Quint. 3, 6, 43: rerum omnium Deus, Lact. 3, 9, 10: Deus machinator constitutorque rerum, id. 4, 6, 1: moderatorque cunctorum, Arn. 3, p. 101: SACRI CERTAMINIS, Inscr. Grut. 254, 4: CONSTITVTORES COLLEGII NVMINIS DOMINORVM, Inscr. Orell. 2389.
cōnstitūtor, ōris, m. (constituo), der Aufsteller, legis, Quint. 3, 6, 43: rerum omnium deus, Lact. 3, 9, 10: deus machinator constitutorque rerum, Lact. 4, 6, 1: pater rerum ac dominus, constitutor moderatorque cunctorum (v. Gott), Arnob. 3, 2: c. sacri certaminis, Corp. inscr. Lat. 10, 515: c. collegii numinis dominorum (näml. Vespasiani et Titi), Corp. inscr. Lat. 6, 10251 a.
harum consuetudinum, cum non fuissem ~or, malo esse ‥ conservator quam ‥ eversor
cōnstĭtūtŏr, ōris, m. (constituo), créateur, fondateur : Quint. 3, 6, 43 ; Lact. Inst. 3, 9, 10.