constitutum
constitutum, an agreement, appointment, compact
constĭtūtum, i, n., v. constituo, P. a., B.
cōnstitūtum, ī, n. (constitutus, Partiz. v. constituo), das Festgesetzte, Bestimmte, a) = die Abrede in bezug auf Ort od. Zeit, Ort u. Zeit, der verabredete, bestimmte Ort, die verabredete, bestimmte Zeit, die verabredete Zusammenkunft, das Stelldichein, α) übh.: apparatus, colloquia, locus, constitutum, convivium, Cic.: cum alicuius alterius vel spectaculi vel voluptatis exspectatur constitutum, Sen.: V. Kal. igitur ad constitutum, Cic.: constitutum factum esse cum servis, ut venirent ad balneas Senias, Cic.: tam sero ad constitutum venire, Varr. – v. lebl. Subjj., videmus enim ventos per complures dies ad constitutum redire, Sen. nat. qu. 7, 6, 2. – β) die Abrede der streitenden Parteien, sich zu stellen (vgl. die Auslgg. zu Cic. Caecin. 33), ad constitutum experiundi gratiā venire, Cic.: numquam ne congressu quidem et constituto coepisse de tantis iniuriis experiri, Cic.: dah. scherzh. übtr., si quod constitutum habes cum podagra, fac in alium diem differas, wenn du einen Termin mit dem P. hast, Cic. – γ) die Abrede, das Versprechen, eine schon bestehende eigene od. fremde Schuld zu bezahlen, die übernommene Zahlungsleistung dies constituti, ICt.: constituta ex consensu facta, ICt. – b) das durch Verfügung Bestimmte, nur im Plur., α) im allg.: per constituta procedere, einen bestimmten Gang nehmen, Sen. nat. qu. 3, 16, 3. – β) die verordnende Bestimmung, Verordnung, Verfügung, ex more vetere et constitutis maiorum, ICt.: Magnetes L. Scipionis et L. Sullae constitutis nitebantur, Tac. – c) der Vorsatz Cic. ad Att. 11, 16, 2.
cōnstĭtūtum, (12) ī, n. (constitutus), ¶ 1 chose convenue, convention : quid attinuerit fieri in eum locum constitutum Cic. Cæl. 61, à quoi bon fixer un rendez-vous dans cet endroit ; ad constitutum à lʼépoque (à lʼheure) convenue, fixée, [ou] au rendez-vous : Cic. Att. 12, 1, 1 ; Varro R. 2, 5, 1 ; Sen. Nat. 7, 6, 2 ; aliquod constitutum habere cum aliquo Cic. Fam. 7, 4, avoir qq. rendez-vous avec qqn ¶ 2 constitution, loi, décret : Cod. Th. 10, 1, 12 || [fig.] loi, règle : Sen. Nat. 3, 16, 3 ¶ 3 promesse de payer [sans stipulation] : Paul. Dig. 13, 5, 21 ; Ulp. Dig. 13, 5, 1.
- 1. afspraak, overeenkomst; ➤ -um facere cum alqo, ut; sero ad -um venire;
- 2. afgesproken plaats, afgesproken tijd;
- 3. beslissing;
- 4. (postklass.) beschikking, verordening.
Miratis fortassis quod ego imberbem Tribunum fecerim contraVigilius PP. Epist. 15 :Constitutum D. Adriani.
Rogo te piissimum Principem, ut edita sua quæ præcepit appendi, removere dignetur, etVide Codicem Justin. Anastasium in Vitis PP. passim, Lupum Ferrar. Epist. 80. Baronium ann. 553. n. 213. ann. 601. n. 12. ann. 721. n. 1. etc.Constitutum commune expectare, id est, ut scandalizati Episcopi Latinæ linguæ ad Synodum veniant.
Si talis causa fuerit, quam deliberare minime possit, ponat Constitutum, et distringat hominem illum de judiciaria sua, etc.Id est, diem constituat, ut lib. 2. tit. 21. § 2.
cōnstitūtum ī, n
- constitutus, an agreement, appointment, compact: ne congressu quidem et constituto experiri, by arbitration: factum cum servis, ut venirent: ad constitutum venire: alcuius constitutis niti, Ta.: constitutum habere cum podagrā.