consupplicatrix
con-supplĭcātrix, īcis, f. [supplico],
- she who supplicates with (rare), Claud. ap. Varr. L. L. 7, § 66 Müll.; Inscr. Orell. 1501.
cōnsupplicātrīx, trīcis, f. (con u. supplico; vgl. supplicator), die Mitflehende, Claud. b. Varr. LL. 7, 66. Corp. inscr. Lat. 1, 1155.
cōnsupplĭcātrīx, īcis, f. , qui supplie avec : CIL 1, 1512 ; Claud. d. Varro L. 7, 66.
Inscr. ap.
Orel. t. I. p. 297.) (L. Quicherat.)