About
Menu

contendere

contendere [CL] 1 to contend (with), dispute; b (w. dat.). c (of statements) to conflict. 8‥ ne ~as, ne flit ðu WW; “quid mecum ~is, fatue? ” G. Mon. VI 17; videns ‥ presbiter quod nil proficeret si cum episcopo ~eret Lib. Eli. II 32; de nominibus non ~at attendens Balsh. AD rec. 2 36; quando ~imus de autoritativa potestate Wycl. Ver. I 406.  b quicumque huic conclusioni ~it rationibus philosophiae videtur resistere Eriug. Per. 605B.  c Garl. PP 130 (v. contentio b). 2 to compete, vie; b (fig.). ludentibus me miscui et simul cursu equi ~ere coepi Bede HE V 6.  b [aquile] per tot secula durant ut renovate juventutis beneficio cum ipsa videantur perennitate ~ere Gir. TH I 13 p. 40; caesaries auro contendens H. Avr. Hugh 168. 3 to strive, endeavour: a (w. inf); b (w. indir. qu.). a qui ‥ indisrupta pudicitiae repagula ‥ servare ~unt Aldh. VirgP 14; contra ‥ heresim novam laborare ~it Bede HE II 1 p. 76; se ipsum ‥ morsibus dilaniare ~it R. Cold. Cuthb. 17.  b ~ebant quibus modis obsessos crudelius infestarent G. Mon. I 6. 4 to contend, maintain in argument (w. acc. & inf.). c710 qui plenitudinem lunae paschalis ante aequinoctium provenire posse ~erit (Lit. Ceolfridi) Bede HE V 21 p. 340; Lanfr. Comment. Paul. 111 (v. contentiosus 1a). 5 (p. ppl. contensus) keyed up (fig.), intense, earnest. transgressio ‥ †concensa voluntate usque ad lacrimas cordis saltem exprimenda est Ric. Armagh Serm. 1 (extr.) 40; contempta omnino carne et ~us in spiritum in spiritali sola veritate conquiescat Colet Cel. Hier. 167.

Saved

Recent