contemplo
contemplo, āvi, ātum, 1, v. a. (anteand post-class.; collat. form of contemplor),
- to survey, behold, observe, consider, contemplate, etc.; freq. in imper.: adspecta et contempla, Epidice, Plaut. Ep. 5, 1, 16 (622): contempla et templum Cereris ad laevam aspice, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 9 Müll.; id. ap. Non. p. 470, 5; Att. and Titin. ib. p. 469, 31, and 470, 2; Plaut. Mil. 4, 2, 38 (1028) al.: contemplo placide formam et faciem virginis, Naev. ap. Non. p. 469, 33; Plaut. Am. 1, 1, 285 (437); id. As. 3, 1, 35 (538); id. Trin. 4, 2, 21 (863) al.— With inf., Nemes. Fragm. de Aucup. 3, p. 49 Stern.—
- B contemplātus, a, um, in a pass. signif.: ipse ab contemplato situ Carthaginis rediit, Liv. 30, 36, 6 dub.; so, scripta, Amm.31, 15, 6; 16, 8, 6: hoc, id. 31, 5, 9.
contemplo, s. con-templor ➳ .
contemplō, (14) āre [arch.], Enn. Scen. 288 ; Pl. Amph. 441 ; Cist. 702 ; Merc. 407 ; Mil. 1029, c. contemplor || contemplatus [av. sens pass.] Amm. 16, 8, 6 ; 23, 5, 11.
*contemplo, as, are. et, v. contemplor
See an image
See an image