contemporaneus
con-tempŏrānĕus, a, um, adj. [tempus],
- contemporary; subst., a contemporary: M. Varro et Nigidius Caesari et Ciceroni, Gell. 19, 14 inscr.
contemporāneus, a, um (con u. tempus), gleichzeitig, subst. der Zeitgenosse, Gell. 19, 14 lemm.
vel [Asuerus ] ~eus quidam erat Artarxersi sed quasi minoris potentiae
fuerant ~ei Patricio S. Columba et S. Brigida
post Machomectum fuit successor ‥ Catab, post eum Homar, cui ~eus fuit Cosdroe
Willelmus ‥ rex Scocie ‥, Sancto †Thoma [? l. Thome ] ~eus
primus est B. Ignatius, apostolis ~eus, qui ab illis et cum illis accepit a Domino sensum suum
Suabhertum ‥, qui ~eus fuerat cum Egberto
~ei pontifices fuerunt idem S. Cuthbertus et S. Wilfridus
Wintoniensis, Heliensis episcopi, sicut sub uno principe ~ei
dominiorum collateralium cohabitatores ‥ predictis villis ~ei et convenientes post guerram Normannorum ut domini prefuerunt
sub Mellito ‥ socio et ~eo S. Augustini
hic [Cuthbertus ] est qui Bonefatii ~eus ‥ concilium magnum coegit Anglie
compellebant ‥ me ~ei mei prophetias ipsius [Merlini ] edere
[Ædelstanus episcopus ] fuit ~eus B. Æðelwoldi sub ‥ rege Ædgaro
paupertatis evangelice professores primarii ‥ hujus se scripture laboribus devoverunt ‥; quorum ~ei seculares ‥ libros eis ‥ contulerunt