contemptibilis
contemptĭbĭlis (-temt-), e, adj. [contemno],
- contemptible (post-class.), Dig. 1, 16, 9; 21, 2, 37; Arn. 4, p. 155.—Comp., Lampr. Alex. Sev. 20.
contemptibilis, Adi. m. Compar. (contemno), verächtlich, Porph. Hor. carm. 1, 25, 10. ICt. u. Eccl.: Compar. b. Lampr. u.a.
nonnulli edito virginitatis fastigio sublimati ‥ secundum castitatis gradum acsi ~em sibique longe disparem arbitrantes
quia femineus, quasi ~ior sexus, liberius poterat praesentibus magistratibus quae contra eos senserit ostentare
~es personas, ut Apostolus ait [], ad officia exteriora constituerunt, qui divina nescierunt ‥ perficere I Cor. vi 4
huic praecepto tuo desiderat oboedire humilis et ~is servus tuus
ut ‥ hinc jam senes contemnere ~ia discamus
quid miserius ‥ quam ‥ ~ium calcari contemptu?
Thorneia nomen est loci qui ‥ pauperrimus ex divite, humilis ex sublimi, ex nobili factus est ~is
[imperator ] in gurgitem fallaci brevitate ~em equo stimulato prosiliens
nos Deo et hominibus minus favorabiles, immo quasi ~es, habebamur
non potes ‥ absque meo adjutorio eorum [hostium ] manus effugere, quin ‥ ad mortem ~em [ME: ] te perducantscheomefule
[sequitur quod ] lex Cristi ‥ est summe ~is et odibilis, igitur Cristianus maxime odiret et contempneret dictum legiferum
que verba ‥ tanquam ~ia et contumeliosa notantur
de vicecomite commisso prisone pro ~i loquela
multa ‥ nobis et regie dignitati nostre prejudicialia et ~ia juribusque corone nostre derogatoria ‥ a sede apostolica emanaverunt
contemptĭbĭlis, e (contemno), méprisable : Dig. 1, 16, 9 ; -bilior Lampr. Al. Sev. 20.