contemptibiliter
contemptibiliter, Adv. (contemno), verächtlich, mit Verachtung, accipere, Augustin. serm. 227 extr.
satius erat maturum et approbatum erigere quam sub puerilibus actibus senes et inveteratos ~er tabescere
quam contumeliose gens illa Turcorum ‥ cruces sanctas dejecisset in terram et ~er verberasset
ut gratis exeat et petat quod ~er recusavit
acclamans in ‥ regem vilissime et ~er
hiis pacificis et amicabilibus viis regi Francie propositis ‥ et spretis ~er per eundem
~er recesserunt seu ‥ se contumaciter absentarunt
contemptĭbĭlĭtĕr (contemno), avec mépris, dédaigneusement : Aug. Doctr. Chr. 4, 28, 64.