contingenter
similiter est hec duplex: ‘Antichristus ~er est futurus vel ~er erit’, quia potest poni super illam futuritionem contingentia, et sic est falsa, vel super esse Antichristi, quod futurum est, et sic est vera
queritur, gratia hujus quod dicit quod eorum que sunt quedam fiunt sicut semper et ex necessitate, ut ea que fiunt a natura, alia sicut frequenter vel ~er, ut ea que fiunt ab intellectu, utrum eorum que sunt quedam sint contingentia, quedam necessaria
Deus necessario predestinavit electis vitam eternam et minime ~er
[multi hodie cum Pelagio ] voluntati sue in ~er futuris omnimodam tribuunt libertatem
inest dampnatis absoluta impossibilitas ad desistendum ab errore, sicut quotlibet res possunt ~issime non esse que non possunt desinere esse
contingentĕr, dʼune manière contingente, par hasard : Boet. Arist. interpr. sec. p. 364.