continuatus
continuātus, a, um, m. Superl., s. 2. continuo.
contĭnŭātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de continuo ¶ 2 adjt, continu, continuel, ininterrompu : continuatum iter Cæs. C. 3, 36, 8, marche ininterrompue, cf. Cic. Fl. 25 || continuatissimus Sid. Ep. 8, 3, 4.