curiatus
curiatus, of the curiae
cūrĭātus, a, um, adj. [curia],
- of or pertaining to the curiae: comitia, in which the people voted according to curiae (orig. the only ruling assembly; later limited by the comitia centuriata to cases of arrogation (adoption), the choice of priests, the conferring of the chief command; cf. comitium, II.; Dict. of Antiq.), Lael. Felix ap. Gell. 15, 27, 2; Cic. Agr. 2, 11, 26 sq.; Liv. 5, 52, 15 al.: lex, passed in such comitia, Cic. Agr. 2, 10, 26; 2, 11, 28 sq.; Liv. 9, 38, 15; 5, 46, 11; Gell. 5, 19, 6 et saep.
cūriātus, a, um (curia), zur Kurie gehörig, comitia curiata, die Kom., in denen das Volk nach Kurien stimmte, die Kuriatkomitien (urspr. die allein herrschenden, später durch die comitia centuriata auf die Arrogation, Priesterwahl, Übertragung des Oberbefehls beschränkt), Cic. u.a.: lex, in den Kuriatkomitien beschlossen, Cic. u.a.: lictor, der die Kuriatkomitien zusammenrufende Liktor, Gell. 15, 27, 2. Vgl. Mommsen, Staatsrecht 13, 389 f. (Mommsen will nach Inschriften die Form curiatius).
cūrĭātus, (11) a, um (curia), de curie, qui a trait à la curie : comitia curiata Cic. Agr. 2, 26, assemblée du peuple par curies ; curiata lex Cic. Agr. 2, 28, loi curiate [de imperio Cic. Fam. 1, 9, 25, qui confère au magistrat élu lʼimperium ; sans elle il nʼa que la potestas ] ; curiatus lictor Gell. 15, 27, 2, licteur qui convoque les comices par curies.
- 1. van de curiën, patricisch, bestaand uit curiën [comitia vergadering v.d. patriciërs];
- 2. door de curiën aangenomen [lex].
curiatus , a, um. adj.
衙門者。Curiata comitia 保舉官之會。 Curiatae leges 會議定律例。
Suggest a Translation
See an image
衙門者。Curiata comitia 保舉官之會。 Curiatae leges 會議定律例。
Suggest a Translation
See an image
Item quod Notarii Curiatus Tholos. scribant acta bene et fideliter, etc.
cūriātus
adj.
- curia, of the curiae: comitia, the assembly of patrician tribes, voting by curiae: lex, passed by the curiae, L.