decertare

decertare [CL] , to contend, strive; b (w. inf.). c (w. acc. & inf.) to maintain (against opposition). devincit humilis quisque doctor et Spiritus Sancti juvante gratia ~ans, aciem spirituum malignorum Bede Sam. 575; s1225 (v. deceptorie b); c1239, s1253 (v. aries 2c); s1388 (v. dare 11a).  b monasterium ‥ fundaverunt ‥ secundam Romam ‥ in Anglia construere ~antes H. Albus 6; assunt pontifices mihi testes vera fatentes / decertant et in hac stare morique fide Garl. Hon. Vit. 128; 1236 ne ad processiones in annua visitatione et veneratione matris ecclesie aliqua parochia ~et cum vexillis suis alii parochie antecedere Conc. Syn. 205 (= Gros. Ep. 22).  c dum ‥ quid in ignis incendio positum fuisset dubitarent, dum alii ‥ pannum dicerent, quidam vero ‥ lapidem fuisse ~arent R. Cold. Cuthb. 47.