decet
decet, it is fitting, suitable, proper
it is not at all fitting that an orator become angry
- It is seemly, comely, becoming,; it beseems, behooves, is fitting, suitable, proper (for syn. v. debeo init.): decere quasi aptum esse consentaneumque tempori et personae, Cic. Or. 22, 74; cf. also nunc quid aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione videamus, id. de Or. 3, 55, 210 (very freq. and class.; not in Caes.).—Constr., with nom. or inf. of the thing, and with acc.; less freq. with dat. of the pers.; sometimes absol.
- a With nom. rei
- α and acc. pers.: Ph. Quin me aspice et contempla, ut haec (sc. vestis) me decet. Sc. Virtute formae id evenit, te ut deceat, quicquid habeas, Plaut. Most. 1, 3, 16 (172) sq.; cf.: quem decet muliebris ornatus, quem incessus psaltriae, Cic. Clod. fragm. 5, p. 105 ed. Beier: te toga picta decet, Prop. 4, 4, 53 al.; Hor. Ep. 1, 18, 30; Quint. 8, 5, 28; and nec habitus triumphalis feminas deceat, id. 11, 1, 3; cf.: omnis Aristippum color decuit, Hor. Ep. 1, 17, 23: intonsus crinis deum, Tib. 1, 4, 38; cf.: neglecta decet multas coma, Ov. A. A. 3, 153; id. F. 2, 106 et saep.: id maxime quemque decet, quod est cujusque maxime suum, Cic. Off. 1, 31, 113: quod omnes et semper et ubique decet, Quint. 11, 1, 14: non si quid Pholoen satis, Et te, Chlori, decet, Hor. Od. 3, 15, 8 et saep.: qui flexus deceat miserationem, Quint. 1, 11, 12: civitatem quis deceat status, Hor. Od. 3, 29, 25 et saep.—In plur.: quem tenues decuere togae nitidique capilli, Hor. Ep. 1, 14, 32: te non citharae decent, id. Od. 3, 15, 14: alba decent Cererem: vestes Cerealibus albas Sumite, Ov. F. 4, 619; id. M. 1, 457 et saep.: nec velle experiri, quam se aliena deceant, Cic. Off. 1, 31, 113; Quint. 6, 1, 25: illa quoque diversa bonum virum decent, id. 11, 1, 42 et saep.: duo verba uni apposita ne versum quidem decuerint, id. 8, 6, 43.—
- β Without acc. pers.: nihil est difficilius quam quid deceat videre, Cic. Or. 21, 70; cf.: quid deceat et quid aptum sit personis, id. Off. 1, 34 fin.: casus singularis magis decuit, Quint. 8, 3, 20; id. 11, 3, 161 et saep.: idem fere in omni genere causarum et proderit et decebit, id. 11, 1, 14; cf. id. 9, 4, 21.—In plur.: ubi lepos, joci, risus, vinum, ebrietas decent, Plaut. Ps. prol. 20: cum magna pars est exhausta orationis, pene omnia decent, Quint. 11, 3, 147; 150; id. 11, 1, 48 et saep. —
- γ With dat.: istuc facinus nostro generi non decet, Plaut. Am. 2, 2, 188 (820): certa est ratio quae deceat philosopho, Apul. Flor. 3, p. 355, 13; Plaut. Pers. 2, 2, 34 (216); cf. infra. —
- b With inf.
- α and acc. pers.: non te mihi irasci decet, Plaut. Am. 1, 3, 24 (522): hanc maculam nos decet effugere, Ter. Ad. 954: oratorem irasci minime decet, Cic. Tusc. 4, 25; Quint. 12, 6, 3; Ov. M. 3, 265; so freq. with inf. pass.: specimen naturae capi decet ex optima quaque natura, Cic. Tusc. 1, 14, 32: mortalin' decuit violari vulnere divum? Verg. A. 12, 797; Ter. And. 16. —
- β Without acc.: injusta ab justis impetrare non decet, Plaut. Am. prol. 35: exemplis grandioribus decuit uti, Cic. Div. 1, 20; Ov. M. 8, 27: nunc decet caput impedire myrto: nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis, Hor. C. 1, 4, 9 sq.; id. Ep. 1, 17, 2; Pers. 3, 27.—
- γ With dat.: decet tantae majestati eas servare leges, quibus, etc., Dig. 32, 1, 23: ita uti liberali esse ingenio decet, Ter. Hec. 164: prima certe pensari decet populo utrum, etc., Liv. 34, 58, 8.
- c Absol.
- α with acc. pers.: ita ut vos decet, Plaut. Most. 3, 2, 40 (729); cf.: facis, ut te decet, Ter. And. 421; id. Heaut. 1054: ita uti fortes decet milites, id. Eun. 814; cf.: id. And. 445: illum decet, Quint. 9, 4, 15 et saep.—
- β Without case: eia haud sic decet, Ter. Eun. 1065; cf. id. Hec. 252: fecisti ut decuerat, id. ib. 688: minus severe quam decuit, Cic. Phil. 6, 1: velata parte oris, quia sic decebat, it was becoming, Tac. A. 13, 45: nihil aliter ac deceat, Cic. Att. 6, 3, 8: perge; decet, Verg. A. 12, 153 et saep.—
- γ With dat.: ita nobis decet, Ter. Ad. 928; id. Heaut. 965: locum editiorem quam victoribus decebat, Sall. H. 1, 98 (Serv. Verg. A. 8, 127.)— Hence, dĕcens, entis, P. a. (freq. in Hor., Ov., and post-Aug. prose, esp. Quint.; not in Verg.; in Cic. once adverbially, and cf. decentia), seemly, becoming, decent, proper, fit: amictus, Ov. P. 2, 5, 52; cf.: decentior amictus, Quint. 11, 3, 156; and sinus (togae) decentissimus, id. 11, 3, 140: ornatus, id. 2, 15, 21: motus, Hor. Od. 4, 13, 17; Quint. 1, 10, 26; cf.: corporis decens et accommodatus orationi motus, id. 11, 3, 29; and allevatio atque contractio humerorum, id. 11, 3, 83: decentissimum sponsalium genus, Sen. Ben. 1, 9 et saep.: quid verum atque decens, Hor. Ep. 1, 1, 11: decentius erit servare pudorem, Quint. 11, 1, 78; cf. 8, 6, 6.—
- 2 Esp. of corporeal fitness and symmetry, regularly, symmetrically, handsomely shaped; well-formed; noble: forma, Ov. Am. 3, 1, 9; cf.: habitus decentior quam sublimior, Tac. Agr. 44: facies, Ov. Tr. 3, 7, 33: malae, Hor. Od. 3, 27, 53: Venus, id. ib. 1, 18, 6; cf.: Cynthia, Prop. 4, 8, 52 (5, 8, 52 M.): Gratiae, Hor. Od. 1, 4, 6: (Paullus) et nobilis et decens, id. ib. 4, 1, 13: pulcher et decens toto corpore, Suct. Dom. 18; cf. Juv. 6, 161: sumptis decentior armis Minerva, Ov. H. 5, 35; Quint. 8, 3, 10 et saep.—Adv.: decenter (acc. to no. 1), becomingly, decently, properly, fitly: fictis nominibus decenter uti, Plin. Ep. 6, 21, 5; cf.: fieri, Quint. 11, 1, 79: singula quaeque locum teneant sortita decenter, Hor. A. P. 92; cf.: maesta, Ov. Am. 2, 5, 44.—Comp.: Hor. Ep. 2, 2, 216; Quint. 9, 1, 21 al.—Sup., a false reading for diligentissime, Cic.Cic. Caec. 26, 74.
相宜。當。Arrogantius quam aetati ejus decebat 其傲越其歲所當。Barba viros decet 鬚于壯年人相宜。Oratorem irasci minime decet 講論人不當忿怒。
Suggest a Translation
See an image
-
…nomine dictos. Hic iuvenum quicumque manu pedibusve rotave vicerat, aesculeae capiebat frondis honorem nondum laurus erat, longoque decentia crine tempora cingebat de qualibet arbore Phoebus. Primus amor Phoebi Daphne Peneia, quem non fors ignara dedit ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…, patres conscripti, qui de rebus dubiis consultant, ab odio, amicitia, ira atque misericordia vacuos esse decet. Haud facile animus verum providet, ubi illa officiunt, neque quisquam omnium lubidini simul et usui paruit .…
Sallust, Catilina
-
…Omnis homines, qui sese student praestare ceteris animalibus, summa ope niti decet, ne vitam silentio transeant veluti pecora, quae natura prona atque ventri oboedientia finxit. Sed nostra omnis vis…
Sallust, Catilina
-
…prosunt omnibus, artes. Plura locuturum timido Peneia cursu fugit cumque ipso verba inperfecta reliquit, tum quoque visa decens. Nudabant corpora venti, obviaque adversas vibrabant flamina vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque…
Ovid, Metamorphoses
-
…superbus, viderat adducto flectentem cornua nervo quid que tibi, lascive puer, cum fortibus armis dixerat, ista decent umeros gestamina nostros, qui dare certa ferae, dare vulnera possumus hosti, qui modo pestifero tot iugera ventre…
Ovid, Metamorphoses
-
…cuncti mortales novere. Ita in maxuma fortuna minuma licentia est ; neque studere neque odisse, sed minume irasci decet ; quae apud alios iracundia dicitur, ea in imperio superbia atque crudelitas appellatur. Equidem ego sic existumo ,…
Sallust, Catilina
-
…dolor itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens Co nqueri fortu nam adversam, no n lamentari decet ; Id viri est offi cium, fletus mu liebri ingenio a dditus. Huius animi pars illa mollior rationi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…plane potius effeceras, ut te eripias ex ea quam ego congessi in hunc sermonem turba patronorum. Nec enim decet te ornatum uberrimis artibus, quas cum domo haurire non posses arcessivisti ex urbe ea quae domus est semper habita…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…cum minutum dicimus animum pro parvo ; et abutimur verbis propinquis, si opus est vel quod delectat vel quod decet. Iam cum fluxerunt continuo plures translationes, alia plane fit oratio ; itaque genus hoc Graeci appellant ἀλληγορίαν nomine…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…omnibus stantibus necesse dicere, a me certe dici volunt, cui necesse est quodam modo, et quod fieri decet M. Marcello a te huic ordini populoque Romano et rei publicae reddito, fieri id intellego. nam laetari…
Cicero, pro Marcello