decollare

decollare [CL] 1 to behead; b (fig.); c (w. caput as obj.). d (?) to shave or scalp. S. Babilas ~andi sortitus sententiam ‥ capite truncatur Aldh. VirgP 33; [S. Johannes Baptista] ~atus est in castello quodam Arabiae quod Macheronta nominant Bede Hom. II 23. 242; decretum est ‥ ut obsides [Turci] ~arentur Itin. Ric. IV 4; 1256 (v. depraedari 2); Fleta 16 (v. dismembrare b); 1276 [regno abjurato] arripuit iter suum et ‥ extra iter suum fugiendo ‥ fuit ~atus per villatam SelCCoron 37; s1326 H. Despenser ‥ tractus, suspensus, et ~atus fuit Birchington Arch. Cant. 18; 1340 dictus [J.] †decollocetur et S. ad gaolam ‥ ducatur CBaron 99; unus collo suo grave vulnus inflixit, volens excerebrasse vel ~asse eum Blakman Hen. VI 17.  b vae tibi, humana miseria; utinam ~areris Alch. Ep. 298.  c abbas ‥ suis innuit monachis utrum ‥ caput hujus martyris ~atum cum corpore jam sit solidatum Herm. Arch. 20; 1322 idem T. cognovit se esse notorium et publicum latronem ‥; per quod coronator in presencia predictarum iiij villatarum secundum consuetudinem comitatus Cestris’ caput predicti T. ~are fecit PlRChester 34 r. 11d..  d 9‥ (v. decalvare a). 2 (p. ppl., w. ref. to shoes) truncated (for ornament). StatOx 57 (v. 2 decidere 2a).