decollatio
dēcollātĭo,
- a beheading, Paul. Sent. 5, 17, 3: τραχηλοκοπία, κεφαλῆς ἀποτομή, Vet. Gloss. ( = capitis amputatio, Dig. 48, 19, 28), from
dēcollātio, ōnis, f. (decollo), die Enthauptung, Paul. sent. 5, 17, 3 (bei Ulp. dig. 48, 19, 28 pr. capitis amputatio); vgl. Gloss. ›decollatio, τραχηλοκοπία, κεφαλης ἀποτομή‹.
sententiam ~onis accipiens
~o illa [S. Johannis Baptistae ] in carcere et in obscuro patrata capitis ablatio
affirmante [Wlstano ] se multo libentius ~oni quam tam alte ordinationi succumbere velle
post illam Turcorum [obsidum ] ~onem
clamat haberehevedstok’ , hoc est ~onem latronum captorum cum manuopere
nonne amens reputaretur qui ‥ recusaret ‥ punccionem acus pro ~one [ME: ]?bihavedinge
usi sunt ‥ judices ‥ ~onibus rusticorum, donec visum fuisset penam capitalem non correspondere tantis ‥ facinoribus ‥; ob quam causam expost decreverunt omnes repertos sceleraciores ‥ protraccione [et ] suspensione punire
ad terminum ‥ quem eis ponimus, id est ~o S. Johannis Baptiste [(AS: ]to ðœm dœg ðœr beheafdunges seint Johannes þœs fulhteres
a die Jovis, die sc. ~onis S. J. B., ‥ usque in xv dies sequentes
die Martis proxima post decolacionem S. J. B.
in festo ~onis S. J. B.
cepit festum ~onis sue [sc. S. J. B. ] in urbe illa [Jerosolima ] celebrari, eo sc. die quo caput inventum fuerat et elevatum
Augustus: ‥ iiij Kal., ~o S. J. B.(
in nocte ~onis S. J. B.
dēcollātĭō, ōnis, f. (decollo), décollation, décapitation : Ps. Paul. Sent. 5, 17, 3.