declivitas
declivitas, a slope, declivity
dēclīvĭtas, ātis, f. [declivis],
- a sloping place, declivity, Caes. B. G. 7, 85, 4.
dēclīvitās, ātis, (declivis), die bergabwärts gehende Lage, die Abschüssigkeit, Caes. b. G. 7, 85, 4. Amm. 23, 6, 65. Chalcid. Tim. 44 D (Ggstz. proclivitas). – meton., der Gebirgsabhang, emensā declivitate Succorum, Amm. 22, 2, 2.
dēclīvĭtās, (16) ātis, f. (declivis), pente, penchant : Cæs. G. 7, 85, 4 ; Amm. 23, 6, 65.
Ingenii Declivitas, animarumque tenacitas, etc.
dēclīvitās ātis, f
- declivis, a slope, declivity, Cs.