About
Menu

decoctio

dēcoctĭo, ōnis, f. [decoquo] (postclass.), a boiling down.
  • I Prop.
    • A Abstr.: lentisci hoc modo, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 165.—
    • B Concret., a decoction, App. Herb. 77; Cael. Aur. Acut. 3, 3, 17.—
  • II Trop., of an association, a decoction, mixture: unius decoctioni universi respondere cogentur, Cod. Just. 11, 9, 5; cf. Cod. Theod. 4, 9, 3.

Saved

Recent