decollatus
dēcollātus, a, um, part. de decollo.
Pannis rubeis aut viridibus, et manticis Decollatis, nec notanter brevibus.... non utantur clerici.Alia eccl. Tornac. ann. 1366. cap. 17. art. 16. pag. 52 :
Nec utantur sotularibus plurimum Decollatis.Vide in Decollare 1.