defluo
defluo, to flow down
Frieze-Dennison Vergil
- To flow down.
- A Lit.: quod sanguen defluxerat, Cato ap. Gell. 3, 7, 19; cf.: sanguis a renibus, Plin. 24, 18, 105, § 169: defluit lapidosus rivus, Ov. F. 3, 273: flamma ex Aetna monte, Liv. Fragm. 1, 116: flumen Lavida Tauro monte defluens, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 680 P.; cf.: saxis umor, Hor. Od. 1, 12, 29; Plin. 33, 5, 26, § 86: Anaxum quo Varamus defluit, Plin. 3, 18, 22, § 126: potus defluit ad pulmonem, Gell. 17, 11, 1.—
- 2 Transf., of things not liquid, to move downwards softly or gradually; to glide or flow down, descend: jam ipsae defluebant coronae, Cic. Tusc. 5, 21, 62.—Of clothing: pedes vestis defluxit ad imos, Verg. A. 1, 404: toga defluit male laxus, hangs carelessly, Hor. Sat. 1, 3, 31.—Of floating objects: aries mersus secundo defluit amni, floats, swims down, Verg. G. 3, 447; id. A. 7, 495; 8, 549: Ostiam Tiberi, to sail down, Suet. Ner. 27; Curt. 9, 8 fin. —Of riders: tota cohors imitata relictis Ad terram defluxit equis, dismounted, Verg. A. 11, 501; cf.: ex equo, Curt. 7, 7 fin.: in humum (ex equo), Furius poët. ap. Macr. S. 6, 4: ad terram, Liv. 2, 20; and, a dextro armo in latus, Ov. M. 6, 229.—
- B Trop., to flow, come, pass: hoc totum e sophistarum fontibus defluxit in forum, Cic. Or. 27 fin.: a necessariis artificiis ad elegantiora, id. Tusc. 1, 25, 62; cf.: (adolescentes) tantum ab eo (sc. Seneca) defluebant, quantum, etc., departed, deviated, Quint. 10, 1, 126 Frotsch., Cic. Lael. 26, 100: a quibus duplex Octaviorum familia defluxit, are derived, descended, Suet. Aug. 2; cf. Vell. 1, 16, 4: ne quid in terram defluat, be spilled on the ground, be lost, Cic. Lael. 16, 58: multaque merces tibi defluat aequo ab Jove, flow to thee in abundance, Hor. Od. 1, 28, 28 (cf. Theocr. 1, 5: Ἔς τε καταῤῥεῖ): a superis, Cic. N. D. 2, 31, 79; cf.: si quid redundarit, ad illum defluxisse, etc., Cic. Verr. 2, 3, 66. —
- II To flow or pass away so as to disappear, to cease flowing.
- A Lit.: rusticus exspectat dum defluat amnis, Hor. Ep. 1, 2, 32; cf.: cum hiberni defluxere torrentes, Sen. Q. N. 3, 3.—
- B Trop., to cease, vanish, pass away, disappear, be lost: ex novem tribunis unus defluxit, has deserted, proved unfaithful, Cic. Sest. 32: ubi salutatio defluxit, has ceased, is over, id. Fam. 9, 20 fin.: ubi per socordiam vires, tempus, ingenium defluxere, Sall. J. 1, 4: tenerae sucus Defluat praedae, Hor. Od. 3, 27, 55; id. Ep. 2, 1, 158.—So of the falling out of the hair, Plin. 11, 37, 56, § 154; 11, 39, 94, § 231: comae, Ov. M. 6, 141.—In eccl. Lat. = defloresco: folium, Vulg. Isa. 34, 4; 1, 30; id. Psa. 1, 3.
B) übtr., herabfließen = allmählich, sanft herabkommen, -herabfallen, -herabgleiten, -herabsinken, m. Adv. (von wo? von wo herab?) od. m. ab od. ex u. Abl., m. in od. ad. u. Akk., a) im konkr. Sinne: iam ipsae defluebant coronae, Cic.: gleba cum regis capiti incĭdisset resoluta defluxit, Curt.: flores arescunt et defluunt, Hyg.: simul defluit fructus, Plin.: ne quid excĭdat aut ne quid in terram defluat, Cic.: ad terram tacito defluxit fistula lapsu, Claud. – tanta flamma ex Aetna monte defluxit, ut etc., Liv. fr. – So insbes.: α) v. der Kleidung, v. Haar, im guten Sinne = herabwallen, pedes vestis defluxit ad imos, Verg. Aen. 1, 104: ut sinus ex composito defluens modum lateris (die Taille) ambiret, Macr. sat. 3, 13, 4: defluentem leniter flectens comam, Prud. perist. 10, 273. – im üblen Sinne = schlapp herabhängen, rusticius tonso toga defluit et male laxus (zu schl. = schlotterig) in pede calceus haeret, Hor. sat. 1, 3, 31 sq. – β) v. Reiter, selten im guten Sinne = sich vom Pferde herabschwingen, portisque ab equo regina sub ipsis desiluit, quam tota cohors imitata relictis ad terram defluxit equis, Verg. Aen. 11, 499 sqq. – gew. im üblen Sinne = vom Pferde herabgleiten, herabsinken (v. Verwundeten), ille gravi subito devinctus vulnere habenas misit equi lapsusque in humum defluxit, Furius poët. bei Macr.: moribundus Romanus labentibus super corpus armis ad terram defluxit, Liv.: frenisque manu moriente remissis in latus a dextro paulatim defluit armo, Ov.: haec agentem anima defecit corpusque ex equo defluxit in terram, Curt. – b) im abstr. Sinne: α) übh., herabfließen = herabkommen, quodsi inest in hominum genere mens, fides, virtus, concordia, unde haec in terras nisi ab superis defluere potuerunt? Cic. de nat. deor. 2, 79: philosophorum ingenia Socratico ore defluentia, vom Munde des Sokrates ausgehend (= aus dem Munde des S. ihre Weisheit schöpfend), Vell. 1, 16, 4 H. (Kritz defluentium): ipsum illud primum, a quo defluit (hergekommen ist) secundum, Arnob. 7, 22. – So nun: αα) in absteigender Linie von jmd. herkommen = abstammen, is Gnaeum et Gaium procreavit; a quibus duplex Octaviorum familia defluxit, Suet. Aug. 2, 2. – ββ) (wie καταῤῥεῑν εἴς τινα) defluere ad alqm od. alci, jmdm. zufließen, zufallen = zuteil werden, necesse est, si quid redundarit de vestro quaestu, ad illum potissimum, per quem agebatis, defluxisse, Cic. Verr. 3, 155: multaque merces, unde potest (von welcher Seite es sein kann = in jeder Beziehung), tibi defluat aequo ab Iove Neptunoque, Hor. carm. 1, 28, 27 sqq. – β) sich entfernend abfließen = allmählich ab gehen (abweichen), allmählich zu etw. übergehen = in etw. verfallen, adulescentes tantum ab eo (Seneca) defluebant (wichen, arteten ab), quantum ille ab antiquis descenderat (gesunken war), Quint. 10, 1, 126. – a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus, Cic.: u. im üblen Sinne, nos in omnia deliciarum vitia dicendi quāque ratione defluximus, Quint. – So bes. v. der Rede, v. etw. Höherem zu etw. Geringerem herabkommen, geraten, sed nescio quo pacto ab amicitiis perfectorum hominum ad leves amicitias defluxit oratio, Cic. de amic. 100.
II) prägn., abfließen = wegfließen, ablaufen, sich verlaufen, A) eig., von Gewässern: rusticus exspectat dum defluat amnis; at ille labitur et labetur in omne volubilis aevum, Hor. ep. 1, 2, 42 sq.: cum hiberni defluxere torrentes, Sen. nat. qu. 3, 3.
B) übtr., sich verlieren, vergehen, verlaufen, schwinden, verschwinden, absol., od. m. Adv. (von wo?), m. ex u. Abl. u. m. bl. Abl., a) im konkr. Sinne: celerrime is odor evanescit atque defluit, Plin.: eorum pinguedo sic defluxit, Cael. Aur.: nullus defluat inde color, Tibull.: ignavus defluxit corpore somnus, Tibull.: antequam tenerae sucus defluat praedae (Dat.), Hor. – Insbes., α) v. Haaren, ausfallen, ausgehen, extemplo tristi medicamine tactae defluxere comae, Ov.: vel affluit capillago vel defluit, Tert.: defluit expulsus morbo latitante capillus, Samm.: capillum defluere prohibet (v. einer Pflanze), Plin.: alci pili maturius defluunt, Plin. – β) v. Blättern u. Blüten, abfallen, folia arescunt et defluunt, Hyg.: folium eius non defluet u. non defluet folium ex eo, Vulg.: flores nominati, quod cito defluant de arboribus, quasi fluores, Isid. – γ) von Kleidern, abfallen, mirum fuit neque defluxisse eas (Servi Tulli praetextas) neque etc., daß sie weder (stückweise) abgefallen sind, noch usw., Plin. 8, 197: semel obsoleti coloris tunica collo inserta non ante deponitur aut mutatur, quam diuturnā carie in pannulos defluxerit defrustata, Amm. 31, 2, 5. – δ) v. leb. Wesen, sich verlaufen, ex queis (= quibus) magna pars defluxere, pauci restitere, Ps. Sall. de rep. 1, 2, 6: ex novem tribunis, quos tunc habueram, unus me absente defluxit, hat sich verzogen od. verloren (ist mir untreu geworden), Cic. Sest. 69. – b) im abstr. Sinne, α) aus dem Gedächtnisse entschwinden, altius iniuriae quam merita descendunt et illa (näml. merita) cito defluunt, has (näml. iniurias) tenax memoria custodit, Sen. de ben. 1, 1, 8: id tibi ne vacuo defluat ex animo, Prop. 1, 20, 2. – β) der Zeit nach verlaufen, ablaufen, entschwinden, ubi salutatio defluxit, litteris me involvo, Cic. ep. 9, 20, 3: sic horridus ille defluxit numerus Saturnius, Hor. ep. 2, 1, 158.
- 1. omlaagstromen, neerstromen, van . . . af stromen; ➤ flumen monte defluens; sudor a capite defluit; defluit incerto lapidosus murmure rivus (Ov.); defluit saxis umor;
- 2. wegdrijven, wegzeilen, stroomafwaarts gevoerd worden, afdrijven; ➤ hostes ad insulam defluxerunt; medio amni ad oppidum defluxerunt; cum paucis navigiis secundo amni ~;
- 3. naar beneden glijden, neervallen; ➤ defluebant coronae; ne quid in terram defluat; tanta flamma (nl.: gloeiende magmastroom) ex Aetna monte defluxit ut (Liv.);
- 4. (v. ruiters) van het paard glijden, neerzakken; ➤ moribundus Romanus ad terram defluxit (Liv.); frenisque manu moriente remissis in latus a dextro paulatim defluit armo (Ov.);
- 5. (poët.) (v. kleding en v. haar) omlaaggolven, slap of los afhangen; ➤ pedes vestis defluxit ad imos (Verg.) tot op de voeten; toga defluit;
- 6. naar beneden komen, afkomstig zijn van; ➤ quodsi inest in hominum genere mens, fides, virtus, concordia, unde haec in terras nisi a superis ~ potuerunt? (Cic.);
- 7. (metaf.) ten deel vallen, toestromen, toevallen (m. ad; dat.); ➤ necesse est, si quid redundaverit de vestro quaestu, ad illum per quem agebatis defluxisse (Cic.);
- 8. (Suet.) afstammen van; ➤ is Gnaeum et Gaium procreavit, a quibus duplex Octaviorum familia defluxit;
- 9. afwijken, loskomen van, geleidelijk overgaan in, vervallen in; ➤ adulescentes tantum ab eo (Seneca) defluebant; a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus (Cic.) van de noodzakelijke kunsten in de meer verfijnde;
- 10. (pol.) afvallen, ontrouw worden; ➤ ex novem tribunis unus defluxit;
- 11. (poët.; postklass.) wegstromen, wegvloeien, opdrogen, verdwijnen; ➤ cum hiberni defluxere torrentes;
- 12. (poët.; postklass.) vervagen, verdwijnen, vergaan; ➤ celerrime is odor defluit; ignavus defluxit corpore somnus;
- 13. (poët.; postklass.) (v. haren) uitvallen; ➤ tristi medicamine tactae defluxere comae (Ov.); alci pili maturius defluunt (Plin. Mai.);
- 14. (v. tijd) verlopen, aflopen, verstrijken;
- 15. (poët.; postklass.) uit de gedachten verdwijnen [ex animo].
流下。滲減流止。乾。吊下。— ab eo 不如彼。不肖之。— ex animo 忘記。Defluit capillus 髮落。
Suggest a Translation
See an image
- to flow down: (Rhenus) in plurīs defluit partīs, Cs.: Defluit saxis umor, H.: in Tiberim Orontes, Iu. — To glide down, slide, fall, descend: iam ipsae defluebant coronae: pedes vestis defluxit ad imos, V.: toga defluit male laxus, hangs carelessly, H.: secundo amni, to swim down, V.: cohors relictis Ad terram defluxit equis, dismounted, V.: in latus a dextro armo, O.—Fig., to flow, come, pass gradually: a necessariis artificiis ad elegantiora: ad levīs amicitias defluxit oratio: ne quid in terram defluat, be lost: multaque merces tibi defluat aequo Ab Iove, flow to thee in abundance, H.—To flow out, run dry: Rusticus exspectat dum defluat amnis, H.—Fig., to cease, vanish, pass away, disappear, be lost: ex novem tribunis unus defluxit, has deserted: ubi per socordiam vires defluxere, S.: nullus defluat inde color, Tb.: Defluxit numerus Saturnius, become obsolete, H.: tibi vacuo exanimo, to be forgotten, Pr.: comae, O.
-
…est ullo tempore longus amor. Hoc pro continuo te, Galle, monemus amore, id tibi ne vacuo defluat ex animo saepe imprudenti fortuna occurrit amanti crudelis Minyis dixerit Ascanius. est tibi non infra speciem, non nomine…
Propertius, Elegies
-
…perfectorum hominum, id est sapientium de hac dico sapientia, quae videtur in hominem cadere posse ad levis amicitias defluxit oratio. quam ob rem ad illa prima redeamus eaque ipsa concludamus aliquando. virtus, inquam, C .…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…qui cultum vitae, qui praesidia contra feras invenerunt, a quibus mansuefacti et exculti a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus. nam et auribus oblectatio magna parta est inventa et temperata varietate et natura sonorum, et astra suspeximus cum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…nec observare restricte ne plus reddat quam acceperit neque enim verendum est ne quid excidat aut ne quid in terram defluat aut ne plus aequo quid in amicitiam congeratur. tertius vero ille finis deterrimus, ut, quanti quisque se…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…dixerit, quod parietis communis tegendi causa tectum proiceretur, ex quo tecto in eius aedis qui pro texisset aqua deflueret, id tibi ius videri. his igitur locis qui sunt expositi ad omne argumentum reperiendum tamquam elementis quibusdam significatio…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…multos, sed tristis, et hos laetos victores, qui me quidem perofficiose et peramanter observant. Ubi salutatio defluxit, litteris me involvo, aut scribo aut lego ; veniunt etiam qui me audiunt quasi doctum hominem, quia…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…contra Interamnatis apud consulem et decem legatos, quod lacus Velinus a M. Curio emissus interciso monte in Nar defluit ; ex quo est illa siccata et umida tamen modice Rosia. vixi cum Axio, qui etiam me ad…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…VNDE FACIAS. necesse est, si quid redundarit de vestro frumentario quaestu, ad illum potissimum per quem agebatis defluxisse. SCRIBAS, APPARITORES RECENTIS ARRIPE ; CVM L. VOLTEIO, QVI PLVRIMVM POTEST, CAEDE, CONCIDE .…
Cicero, in Verrem
-
…voluntatem semper eandem, libertatem non eandem semper habuisse ; nam ex novem tribunis quos tunc habueram unus me absente defluxit, qui cognomen sibi ex Aeliorum imaginibus arripuit, quo magis nationis eius esse quam generis videretur. hoc igitur…
Cicero, pro Sestio
-
…pictum et expolitum genus, in quo omnes verborum, omnes sententiarum inligantur lepores. Hoc totum e sophistarum fontibus defluxit in forum, sed spretum a subtilibus, repulsum a gravibus in ea de qua loquor mediocritate consedit. tertius…
M. Tullius Cicero, Orator