dego
dego, to spend, pass
Frieze-Dennison Vergil
- to spend, pass, sc. time (for syn. cf.: ago, gero, facio—very freq. and class.).
- α With acc.: a mane ad noctem usque in foro dego diem, Plaut. Most. 3, 1, 3 (534); so, diem in laetitia, Ter. Ad. 522: aetatem, Plaut. Cist. 1, 1, 79 (79); Ter. Phorm. 417; Cic. Rosc. Am. 52, 150; id. Fin. 2, 35, 118 al.: omne tempus aetatis, id. de Sen. 1, 2: aevom, Lucr. 2, 1094; 5, 173; Cic. Fragm. ap. Augustin. Trin. 4, 2: vitam, Lucr. 3, 313; Cic. Sull. 27, 75; Verg. A. 4, 551 al.: quod reliquum est vitae, Cic. Fam. 11, 28 fin.: senectam turpem, Hor. Od. 1, 31, 20: otia pacato in thalamo, Cat. 68, 104 al.—Pass.: quantis periclis degitur hoc aevi, Lucr. 2, 16; so, aetas, id. 4, 1178; Cic. Lael. 23, 87; id. Off. 1, 32, 117; id. N. D. 1, 19, 50: vita, id. Fin. 4, 12, 30; Plin. 12, 1, 2, § 5 al.—
- β Absol., to live (not freq. till after the Aug. period): laetus deget, Hor. Od. 3, 29, 42: gentes sic degunt, Plin. H. N. 12 prooem. § 1: certus procul urbe degere, Tac. A. 4, 57: sine nequitia, Sen. Ep. 74; cf. Plin. 6, 17, 19, § 50; 6, 25, 29, § 112: vita humanior sine sale non quit degere, to continue, endure, id. 31, 7, 41, § 88.—
- II To carry on, wage: nautae contractum cum ventis degere bellum (cf.: agere, peragere bellum), Lucr. 4, 968.☞ "DEGERE antiqui posuerunt pro exspectare," Paul. ex Fest. 73, 4 Müll.
➳ pas de pf ; vulg. degui, deguerit Ennod. Pan. Th. 19, p. 281, 18.
- 1. (tijd) doorbrengen [aetatem; vitam in egestate; senectam turpem];
- 2. (abs.) leven.
度日。在。寄寓。— vitam 度日。— bellum 素戰。— laborem ei 免其辛苫。
Suggest a Translation
See an image
- de + ago, of time, to spend, pass: cum uno aetatem, T.: inter feras aetatem: expertem sine crimine vitam, V.: otia in thalamo, Ct.: vita, quae cum virtute degatur: aetatis degendae ratio: laetus deget, lives, H.
-
…ea quae conservent infinita esse debere. Et quaerere a nobis Balbe soletis quae vita deorum sit quaeque ab is degatur aetas. ea videlicet qua nihil beatius nihil omnibus bonis affluentius cogitari potest. nihil enim agit, nullis occupationibus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…modo velint aliqua ex parte liberaliter vivere. serpit enim nescio quo modo per omnium vitas amicitia nec ullam aetatis degendae rationem patitur esse expertem sui. quin etiam si quis asperitate ea est et immanitate naturae, congressus ut hominum…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…iucundam senectutem. numquam igitur laudari satis digne philosophia poterit, cui qui pareat omne tempus aetatis sine molestia possit degere. sed de ceteris et diximus multa et saepe dicemus hunc librum ad te de senectute misimus. omnem autem…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…mihi in hoc Stoici iocari videantur interdum, cum ita dicant, si ad illam vitam, quae cum virtute degatur, ampulla aut strigilis accedat, sumpturum sapientem eam vitam potius, quo haec adiecta sint, nec beatiorem tamen…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…antecessiones non ignorat, similitudines comparat rebusque praesentibus adiungit atque annectit futuras, facile totius vitae cursum videt ad eamque degendam praeparat res necessarias. Eademque natura vi rationis hominem conciliat homini et ad orationis et ad vitae societatem ingeneratque in…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…habeat, cur appetendum sit, id solum bonum appellat, beatam autem vitam eam solam, quae cum virtute degatur. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. nihil est enim…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…dicta ab illis, quam splendide de iustitia, de temperantia, de fortitudine, de amicitia, de aetate degenda, de philosophia, de capessenda re publica, de temperantia de fortitudine hominum non spinas vellentium, ut Stoici…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…id quod fieri profecto non potest duriores acerbioresque reddit, actum est, iudices ; inter feras satius est aetatem degere quam in hac tanta immanitate versari. ad eamne rem vos reservati estis, ad eamne rem delecti ut eos…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…ipse eamque omni cogitatione pertractans percontare ipse te perpetuisne malis voluptatibus perfruens in ea, quam saepe usurpabas, tranquillitate degere omnem aetatem sine dolore, adsumpto etiam illo, quod vos quidem adiungere soletis, sed fieri non potest ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…rebus se ipsum nudum neque praeterea quicquam excepit, ut sibi per te liceat innocenti amicorum opibus vitam in egestate degere. praedia mea tu possides, ego aliena misericordia vivo ; concedo, et quod animus aequus est et quia…
Cicero, pro S. Roscio Amerino