derisorius
dērīsōrĭus, a, um, adj. [derisor],
- serving for laughter, ridiculous: condiciones, Dig. 28, 7, 14.
dērīsōrius, a, um (derisor), zum Auslachen (Ausspotten) dienend, ironisch, Marcian. dig. 28, 7, 14.
erubescebat improperia que sibi fiebant ~ia, quod funambulus per murum exierat de Antiochia
non sine Francorum ~iis subsannationibus
cardinales ‥ miserunt regi ‥ litteras ~ias [v. l. delusorias ]
caucionem inveniant fidejussoriam, ne judicia sint ~ia
hoc per multas auctoritates ‥ posset ostendi; sed dicunt isti impugnatores quod est tam ~ium quod non oportet racionibus et auctoritatibus reprobare
quod asseris mentalem simoniam non esse simoniam dictum videtur ~ium, cum simonia vocalis nunquam esset simonia nisi quia subordinatur mentali simonie
dērīsōrĭus, a, um, dérisoire, illusoire : Marcian. Dig. 28, 7, 14.