derisio
dērīsĭo, ōnis, f. [derideo],
- a laughing to scorn, mockery, derision (late Lat. for irrisio, illusio), Arn. 7, p. 239; Lact. 4, 18.
dērīsio, ōnis, f. (derideo), die Verspottung, Verhöhnung, der Spott, Arnob. 7, 33: religionum, Lact. 1, 20, 34: eritis derisio in gentibus, Itala Esdr. fr. bei Lact. 4, 18, 22.
~o,tœlhleter
~o est ut talis misericordia Deo attribuatur
hec ~o, quam de meo abscessu modo facitis, in magnum merorem vobis commutabitur
si ea in ~onem sive vanitatem proferrem, taceret spiritus qui me docet
querunt cum ~one: “quid valent hec? ”
de dampnis et ~one quibus ex vana missione hujusmodi subjaceremur(
[littera ] contumeliis et ~onibus gravida
ducem servavit a ~onibus hostium
nec miremur si ‥ facti simus ‥ ~o his qui in circuitu nostro sunt(
quod ‥ contenditis summum pontificem superiorem esse per omnia, in ~ones mirabiles incidetis
dērīsĭō, ōnis, f. , moquerie, dérision : Arn. 7, 33.