despectus
despectus, contemptible, scorned
despectus2, a looking down upon, view, prospect
dēspectus, a, um, Part., from despicio.
dēspectus, ūs, m. [despicio].
- A looking down upon; hence, a view or prospect from an elevated place (repeatedly in Caes.; elsewh. rare; not in Cic.): erat ex oppido Alesia despectus in campum, Caes. B. G. 7, 79, 3: in mare, id. ib. 3, 14 fin.: sub terras, Lucr. 4, 417: qua longe pelago despectus aperto, Stat. Th. 5, 351.—In plur., concr., points of view, heights: cum ex omnibus partibus altissimas rupes despectusque haberet (oppidum), Caes. B. G. 2, 29, 3.—
- II Transf. (only dat.), a spectacle, an object of contempt: despectui me habet, Vulg. Gen. 16, 5; id. 2 Esdr. 4, 4.—
- B A despising, contempt: ludibrio et despectui esse oppositum, Auct. Her. 4, 39, 51.
1. dēspectus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (despicio), I) unbeachtet, Mela 3, 8, 5 (3. § 78). – II) verachtet, verächtlich, homines despecti et contempti, Cic.: non despectum id apud barbaros, Tac.: improbos despectiores facere (Ggstz. reverendos facere nequire), Boëth. consol. phil. 3. pros. 4. p. 47 Obb.: despectissima gens servientium, Tac.: alqm pro despectissimo semper habere, Suet.
2. dēspectus, ūs, m. (despicio), I) die Aussicht, Fernsicht nach unten, in mare, in campum, Caes.: ut erat a Gergovia despectus in castra, Caes.: despectum praebere sub terras, Lucr. – Plur., altissimas rupes despectusque habere, Caes. b. G. 2, 29, 3 u. dazu Schneider. – II) übtr., die Verachtung, in der Verbindung despectui esse, Suet.: alci despectui esse, Tac. u. Arnob.: despectui haberi, Aur. Vict.: despectui haberi a viro, Hieron.: despectui alci esse oppositum, Cornif. rhet.
[quae ] dispectui habita foras proicerentur
ammonet gentes ne ‥ Judaeos ~ui habeant
vultus suos, utpote ab illo qui jam ipsis ~ui erat, avertebant
Hibernici ‥ a ‥ Normannis in ~um et derisum habiti
quamvis in tanto ~u haberemur
quidam puerulus ‥ nomen Domini cum ~u et irrisione mirabili blasphemavit(
mandamus ‥ quatinus ‥ non torneatis, cum ‥ barones nostri ad mandatum nostrum ‥ torneare omiserint, quibus magnus videretur ~us si absque eis torneassetis
ego multa mala perpessus sum et ignominiam ac ~um supra omnes predecessores meos
hiis exceptis ‥ qui ~um fecerunt mihi et heredibus meis(
rex ‥ cupiens vindicari de ~u et rebellione ‥ sibi factis Londoniis
invenit plegios ‥ quod stabit recto de ~u curie
ballivi in ~u regie majestatis ‥ nichil facere voluerunt
cepit de eadem villa j m. injuste pro dispectu Colecestr’ ultra taxacionem primo factam
in ~u curie abiit
Florentini in ~um sacre Romane ecclesie quendam monachum missum a ‥ papa ‥ occiderunt
J. de C. in misericordia quia habuit ~um eundi ad jurandum ad faciendam inquisicionem
qui exclamationem audierit et accurrere neglexerit, solvat ~um regis [(AS: ]þœs cinges oferhyrnesse
emendet ‥ domino aut regi plenum ~um [(AS: ]be fullan mundbryce
1 dēspectus, (14) a, um, part. p. de despicio || adjt méprisable : Tac. Ann. 13, 47 || -tior Boet. Cons. 3, pros., 4 ; -tissimus Tac. H. 5, 8.
2 dēspectŭs, (13) ūs, m. , ¶ 1 vue dʼen haut, vue plongeante : erat ex oppido despectus in campum Cæs. G. 7, 79, 3, de la ville on dominait la plaine, cf. 3, 14, 9 ; 7, 79, 3 || pl., points de vue : habere despectus Cæs. G. 2, 29, 3, avoir la vue (des vues) de tous côtés ¶ 2 [au dat. seult ] mépris : despectui esse alicui ; Her. 4, 51 ; Tac. H. 4, 57, être méprisé de qqn (objet de mépris pour...); despectui me habet Vulg. Gen. 16, 5, il me méprise.
- 1. uitzicht, vergezicht [in campum; in mare];
- 2. (postklass.) verachting; ➤ alci despectui esse door iem. veracht worden.
dēspectus (1) adj.with sup.
- P. of despicio, contemptible, scorned: maxime natura eius, Ta.: despectissima pars servientium, Ta.
dēspectus (2) ūs, m
- despicio, a looking down upon, view, prospect: ex oppido in campum, Cs.: ex omnibus partibus despectūs habere, points of view, Cs.—An object of contempt: ut (resR.) Treveris despectui sit, Ta.