desperatio
desperatio, hopelessness, despair
- I Prop. (good prose and very freq.).
- α With gen.: omnium rerum amissio et desperatio recuperandi, Cic. Fam. 4, 3, 2: omnium rerum, id. Cat. 2, 11 fin. (opp. bona spes); Liv. 21, 1; Suet. Ner. 2 et saep.: victoriae, Cic. Phil. 8, 5: magna pacis, Caes. B. C. 1, 11, 3: omnium salutis, id. ib. 1, 5, 3; Liv. 3, 2 et saep.—
- β Absol.: magna desperatione affectus, Cic. Att. 14, 19: ad summam desperationem pervenire, Caes. B. C. 2, 42, 2: ad desperationem adducti, Nep. Eum. 12; cf.: ad desperationem redactus, Suet. Aug. 81: in desperatione esse, Front. Strat. 3, 17, 7: ad desperationem formidine properare, Tac. H. 2, 46 et saep.: a desperatione iram accendit, Liv. 31, 17; cf. Tac. H. 2, 44 fin.—In plur.: desperationes eorum, qui, etc., Cic. Fam. 2, 16, 6.—
- II Meton., desperate boldness, foolhardiness: desperatio truculentae feminae, Ap. M. 10, p. 251: periculosa, Vulg. 2 Reg. 2, 26; id. Sirach, 27, 24.
puero in vitae ~one aestuanti
trux desperatio mentis
cum nos in labore ac ~one [v. l. disperatione ] positos cerneret
magis haec potest esse ‥ disperatio fidei nostrae quam confirmatio causae tuae
disperatio,ormodnes
heu ~onis amaritudo!
~o opponitur spei naturali, non spei virtuti
sunt in via gravis ~onis et perdicionis vite eorum
- despero, hopelessness, despair: summa, Cs.: ad desperationem adducti, N.: a desperatione iram accendit, L.: desperationes eorum, qui, etc.: vitae: nimis celer rerum, L.: magna pacis, Cs.
-
…copia cum egestate, bona ratio cum perdita, mens sana cum amentia, bona denique spes cum omnium rerum desperatione confligit. in eius modi certamine ac proelio nonne, si hominum studia deficiant, di ipsi immortales cogant ab…
Cicero, in Catilinam
-
…, erit tibi tota res curae. Servius proficiscens quod desperanter tecum locutus est minime miror neque ei quicquam in desperatione concedo. Brutus noster, singularis vir, si in senatum non est Kal. Iuniis venturus, quid facturus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ad postremum cuniculis venae fontis intercisae sunt atque aversae. Quo facto repente perennis exaruit fons tantamque attulit oppidanis salutis desperationem, ut id non hominum consilio, sed deorum voluntate factum putarent. Itaque se necessitate coacti tradiderunt. Caesar…
Julius Caesar, Gallic War
-
…non paeniteret, nobis paenitendum putarem ; secuti enim sumus non spem sed officium, reliquimus autem non officium sed desperationem. ita verecundiores fuimus quam qui se domo non commoverunt, saniores quam qui amissis opibus. domum non reverterunt…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vel quod Niciae nuntiem. quis enim haec, ut scribis, anteno nunc dubitare quemquam prudentem quin meus discessus desperationis sit, non legationis quod ais extrema quaedam iam homines de re publica loqui et eos quidem viros bonos ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ingressa erat oratio praevertendum est. quae tua fuga, quae formido praeclaro illo die, quae propter conscientiam scelerum desperatio vitae, cum ex illa fuga beneficio eorum qui te, si sanus esses, salvum esse voluerunt, clam…
Cicero, Philippicae
-
…dominationis, non vicario, ecquis supplicat ut optime meritis de re publica liceat esse salvis ista vero imbecillitas et desperatio, cuius culpa non magis in te residet quam in omnibus aliis, et Caesarem in cupiditatem regni impulit et…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…, in quibus nos consedisse audies. sed ego fortasse vaticinor et haec omnia meliores habebunt exitus. recordor enim desperationes eorum, qui senes erant adulescente me. Eos ego fortasse nunc imitor et utor aetatis vitio. velim ita…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…poterit qui mihi primus adflicto et iacenti consularem fidem dextramque porrexit, qui me a morte ad vitam, a desperatione ad spem, ab exitio ad salutem vocavit, qui tanto amore in me, studio in rem publicam fuit…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…intellego magnae curae esse, quod est mihi gratissimum. de Pompei exitu mihi dubium numquam fuit. tanta enim desperatio rerum eius omnium regum et populorum animos occuparat ut quocumque venisset hoc putarem futurum. non possum eius casum non…
Cicero, Epistulae ad Atticum