desperabilis
dēspērābĭlis, e, adj. [despero],
- incurable, desperate: plaga mea, Vulg. Jer. 15, 18.
dēspērābilis, e, Adi. m. Compar. (despero), hoffnungslos, Eccl.
dispersiones solito ~iores
~em ‥ mentis hebetudinem
sed quod magis mirabile / mundo et desperabile(
uxoris velut mortuae disperabilem [v. l. de- ] vitam revelavit
ratio rerum ~em intelligentiam ad deliberationem reducit perspicuam
bellum tam ~is initii tam triumphali fine melior fortuna conclusit
~i languore detentus
repugnantiis confractis quantumcunque ~ium importunitatum
que in principio litis res adeo ~is fuerat quod jaceret inter causas mortuas
dēspērābĭlis, e (despero), dont on doit désespérer, incurable : Hier. Jer. 3, 17, 9.