desperanter
desperanter, hopelessly, despairingly
dēspēranter,
- adv., desperately, hopelessly, v. despero fin., no. 1.
dēspēranter, Adv. (desperans v. despero), hoffnungslos, verzweifelnd, cum alqo loqui, Cic. ad Att. 14, 18, 3.
vel ~er meticulosus vel turpiter in fugam conversus
dēspērantĕr, avec désespoir, en désespéré : Cic. Att. 14, 18, 3.
desperanter . adv. (despero.) et, v. desperatio
See an image
See an image
dēspēranter
adv.
- despero, hopelessly, despairingly: loqui secum.