About

Menu

despicari

1 despĭcari [CL] 1 to despise, scorn. b (pr. ppl. w. gen. or (?) dat.) contemptuous (of). ~ari, despicere, deludere, subsannare Osb. Glouc. Deriv. 178; H. Avr. CG f. 8 (v. 2 despīcari); to desspice, ‥ dedignari ‥, despicere, ~ari CathA.  b ambo hi ‥ impedimenta rerum temporalium evasere, ~antes mundanae philosophiae W. Poit. I 55. 2 (p. ppl. w. inimicitia) scornfully declared. Gir. TH III 21 (v. defucare b); s1189 premiserat imperator ad Saladinum ‥ litteras diffiduciatas ei et ~atas inimicitias ‥ denuntiantes Id. PI III 16.
2 despīcari [cf. CL spicari] , to glean. despīcor messem, liventem despĭcor hostem H. Avr. CG f. 8. 12; to glene, aristare, conspicare et [conspica]ri, ~ari CathA.

Saved

Recent