detentus
dētentus, a, um, Part., from detineo.
dētentus, ūs, m. [detineo],
- a holding or keeping back, Tert. adv. Val. 32.
dētentus, ūs, m. (detineo), das Abhalten, Zurückhalten, Tert. adv. Valent. 32.
1 dētentus, a, um, part. p. de detineo.
2 dētentŭs, ūs, m. [seulement au dat. sing.], action de retenir : Tert. Val. 32.
dētentus
- P. of detineo.