diaconissa
diaconissa, ae, f. (diaconus), die Kirchendienerin, Diakonisse, Cod. Theod. 5, 3, 1 u. 16, 2, 27. Greg. M. epist. 13, 50. Corp. inscr. Lat. 3, 12885 u. 5, 6467, 2 (a. 539).
benedictio episcopalis in ordinatione ~ae: omnipotens Deus intercedentibus sanctis virginibus suis vos dignetur benedicere, qui de antiquo hoste etiam per feminas voluit triumphare
~a, quam diaconus habuit
dĭācŏnissa, æ, f. , femme qui sert, diaconesse : Hier. Ep. 51, 2.
Presbytera, uxor Presbyteri, in Concilio Turon. II. can. 19. Vide Diacona.
Quis non optet et ambiat eximio Syncletices sacræ Virginis ac Dei ministræ placere judicio ?De eorum ministerio sic Atto Vercellensis Episcopus Epist. 8 :
Sicut enim Presbyteræ dicebantur, prædicandi, jubendi, vel edocendi ; ita sane Diaconæ ministrandi, vel baptizandi officium sumpserant quod nunc jam minime expedit. Nam in tanta parvitate ob parentum religionem infantulæ baptizantur, ut nulla eis verecundia, nullus baptizantibus voluptatis possit stimulus impedire. Unde jam statutum est, ut mulier baptizandi usum assumere non præsumat.Bulla Benedicti IX. PP. ann. 1033. apud Ughellum tom. 1. pag. 121 :
Sanctimoniales seu Diaconissæ omnes immunes sunt a laicali servitio, etc.Diaconissarum Ecclesiæ CP. meminit Palladius in Vita Chrysostomi pag. 28. et 90. Edit. Emerici Bigotii. His addo,
Acephalos hæreticos dixisse, Paulum Apostolum in Epistolis suis præcipisse feminas Diaconas fieri debere, quia eas commemorat post Diaconos, apud Florentium Wigorn.
Diaconissa, quam nunc Abbatissam nominant.Quomodo etiam Græci aliquot Scriptores
Μία διάκονος ἡγουμένη μοναστηρίου.Adde Vitam S. Eupraxiæ virg. n. 7. et 10. Synaxaria in S. Susanna 15. Decemb. Nomocanonem editum a Joan. Bapt. Cotelerio cap. 267.
Diacona.