dignabiliter Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange dignābiliter, Adv. (dignabilis), gnädig, Ven. Fort. vit. S. Radeg. 38. dignābĭlĭtĕr (dignabilis), avec bienveillance : Fort. Rad. 38. DIGNABILITER, Cum dignitate, in Epist. 44. inter Francicas tom. 1. Hist. Franc.